مقاله اضطراب در بارداري: عامل خطري براي پيامدهاي جسمي نوزادي؟ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۹۰ در مجله دانشكده پرستاري و مامايي اروميه از صفحه ۳۰ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: اضطراب در بارداري: عامل خطري براي پيامدهاي جسمي نوزادي؟
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اضطراب
مقاله زايمان زودرس
مقاله آپگار نوزاد
مقاله محدوديت رشد جنيني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علي پور زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: لميعيان مي نور
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي زاده ابراهيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پيش زمينه و هدف: اختلالات اضطرابي در دوران بارداري شايع هستند و ممکن است عوارض جانبي بر مادر و نوزاد داشته باشند. هدف از اين پژوهش، بررسي ارتباط بين اضطراب دوران بارداري با پيامدهاي نوزادي در مادران نخست زا مي باشد.
مواد و روش کار: در اين مطالعه تحليلي آينده نگر وضعيت اضطراب ۱۵۶ زن حامله نخست زا با حاملگي تک قلوي طبيعي مراجعه کننده به مراکز بهداشتي – درماني قم در بهمن ۱۳۸۷- مهر ۱۳۸۸ در هفته هاي ۲۸ و ۳۸ بارداري با پرسش نامه استاندارد سنجش اضطراب آشکار و پنهان اسپيل برگر (STAI) سنجيده شد. سپس زمان زايمان، قد و دور سر نوزاد، محدوديت رشد جنيني، ديسترس تنفسي، آپگار و وزن هنگام تولد نوزادان از پرونده هاي زايماني ثبت گرديد. جهت تحليل داده ها از آزمون لجستيک رگرسيون، کاي اسکوئر و Fisher exact با استفاده از نرم افزار SPSS16 استفاده شد.
يافته ها: يافته ها نشان مي دهد، در حيطه اضطراب آشکار بين ميزان محدوديت رشد جنيني، زايمان پره ترم و آپگار پايين نوزاد با ميانگين اضطراب آشکار هفته ۲۸ و ۳۸ بارداري در گروه زنان مضطرب و غير مضطرب ارتباط معني داري وجود ندارد (P>0.05). همچنين در حيطه اضطراب پنهان، بين ميزان محدوديت رشد جنيني، زايمان پره ترم و آپگار پايين نوزاد با ميانگين اضطراب پنهان هفته ۲۸ و ۳۸ بارداري در گروه زنان مضطرب و غير مضطرب ارتباط معني داري وجود نداشت (P>0.05).
بحث و نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش بيانگر آن است که تفاوتي در سر انجام نوزاد در زنان مضطرب و زنان غير مضطرب وجود ندارد و اين امکان وجود دارد که اضطراب به عنوان يک فاکتور غير مستقل در سر انجام نوزادي دخيل باشد.