مقاله امام شناسي از منظر حكمت متعاليه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در فلسفه دين از صفحه ۶۵ تا ۸۴ منتشر شده است.
نام: امام شناسي از منظر حكمت متعاليه
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حكمت متعاليه
مقاله امامت
مقاله لطف
مقاله امكان اشرف
مقاله ولايت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سالاري راد معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: علي زماني اميرعباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در مكتب تشيع، امامت يكي از اصول مسلم اعتقادي است. اين اصل در رديف مقام نبوت جاي دارد. متفكران و انديشمندان زيادي همواره در طول تاريخ تشيع، در قالب مكاتب فلسفي و كلامي به اثبات و تبيين اين اصل پرداخته اند. آن ها ويژگي هاي دارنده اين مقام را به طور مفصل تفسير كرده اند. در همين راستا، حكمت متعاليه به عنوان يكي از مكاتب مهم فلسفي در جهان اسلام به تبيين و تحليل شئونات و جايگاه امامت پرداخته است. پيروان اين مكتب كه در راس آن صدرالمتالهين شيرازي است، مباحث مهمي را حول اين محور تفسير كرده اند. از جمله اين مسايل مي توان به اثبات اصل امامت به عنوان يكي از مباني اعتقادي، عينيت مقام امامت، وجود امام و ضرورت عقلي آن، نص بر امامت، شيوه تعيين و انتصاب وي، بيان مبناي فلسفي اوصاف امام و پيوند اين اوصاف با امام و عدم امكان قطع رشته امامت از روي زمين اشاره كرد.