مقاله انديشه هاي عرفاني سنايي در باب دعا (با تکيه بر حديقه الحقيقه) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در متن شناسي ادب فارسي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني اصفهان) از صفحه ۷۵ تا ۹۰ منتشر شده است.
نام: انديشه هاي عرفاني سنايي در باب دعا (با تکيه بر حديقه الحقيقه)
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دعا
مقاله ذکر
مقاله رضا
مقاله عرفان
مقاله حديقه الحقيقه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسدالهي خدابخش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عبادت، فطري و ذاتي انسان است. يکي از اين عبادتها، دعا و نيايش است که هرکس ممکن است، نسبت بدان تلقي و برداشتي متفاوت از ديگران داشته باشد؛ به همين جهت، دعا ممکن است عابدانه، زاهدانه يا عارفانه باشد. دعاي عابدانه معمولا با معامله گري و دعاي زاهدانه با ترس و بيم همراه است؛ اما دعاي عارفانه از آنجا که عاشقانه است، في نفسه مطلوبيت دارد و داعي با چنين نگرشي، ديگر منتظر برآورده شدن حاجت هاي خود؛ بخصوص، نيازهاي مادي خويش نيست، همين که معشوق به عاشق اذن گفتگو داده، لذتبخش است.
در اين مقاله سعي برآن است که ابتدا مباحثي چون: سر وجوب عبادتها، ذکر و ياد حق تعالي و درجه عبادتها مطرح شود، سپس انديشه هاي عرفاني سنايي شامل: خواسته هاي سنايي به دعا، رابطه دعا و رضا، رد درخواست هاي مادي، شرايط برآورده شدن دعا و رازهاي عدم اجابت آن ذکر گردد. بنابراين، اوج لذت و سرمستي سنايي را در مراحل مختلف دعاهاي عرفاني وي (مرحله تجلي افعالي، مرحله تجلي صفاتي و مرحله تجلي ذاتي پروردگار) ملاحظه مي نماييم.