مقاله انسان در مرصاد العباد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در عرفان اسلامي (اديان و عرفان) از صفحه ۱۲۱ تا ۱۵۴ منتشر شده است.
نام: انسان در مرصاد العباد
این مقاله دارای ۳۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انسان
مقاله مرصاد العباد
مقاله روح
مقاله جسم
مقاله معرفت
مقاله عشق
مقاله سلوک
مقاله انسان دوستي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پرهيزگار زرين تاج
جناب آقای / سرکار خانم: عقدايي تورج

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نجم الدين رازي، به مثابه يکي از عارفان بنام عصر خويش، در کتاب گران قدرش مرصاد العباد بر احوال انسان از جنبه ها و جهات مختلف، تامل و به سرگذشت بشر در سه مرحله مبدا، معاش و معاد، توجه کرده است. در اين نوشته ابتدا به پيوند انديشه هاي متن با جهان بيني مولفان اشاره شده تا معلوم شود که آن چه نجم الدين رازي درباره انسان مي گويد از جهان بيني عرفاني او سرچشمه گرفته است. از آن پس به مساله دو ساحتي بودن انسان و مباحثي که مولف درباره روح مطرح کرده، نگاهي گذرا افکنده ايم تا دريابيم که او روح را راکب و جسم را مرکوب مي داند و از رهگذر تمثيلي گويا نشان مي دهد که ارواح آدميان ميان دو انتهاي خلوص و آلايش قرار دارد و به ياري اين ارواح مي توان آنان را در مراتبي، از اعلاترين مرتبه ها که مقام پيامبري است تا نازل ترين آنها که مرتبه منافقي و کافري است، رده بندي کرد. مباحث ديگر اين مقاله عبارت اند از: مساله نيازمندي بشر را به هدايت، به استعداد بالقوه بشر براي تحول و تکامل، مراتب معرفت آدمي که عقلي، نظري و شهودي است، انسان در تعامل با انسان هاي ديگر انسان دوستي شيخ.