مقاله برآورد درازا و پهناي مزيوديستالي دندان هاي پرمولر فک پايين با استفاده از پرتونگاري پانوراميک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز – Journal Of Dentistry از صفحه ۱۰۸ تا ۱۱۳ منتشر شده است.
نام: برآورد درازا و پهناي مزيوديستالي دندان هاي پرمولر فک پايين با استفاده از پرتونگاري پانوراميک
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پرتونگاري پانوراميک
مقاله دندان پرمولر
مقاله درازاي دندان
مقاله پهناي مزيوديستالي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حقاني فر سينا
جناب آقای / سرکار خانم: آرش ولي اله
جناب آقای / سرکار خانم: نعمتي رحمان
جناب آقای / سرکار خانم: بيژني علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: در بررسي هاي تشخيصي دندانپزشکي، برآورد اندازه پهناي مزيوديستالي دندان هاي رويش نيافته، ميزان فضاي مورد نياز براي رويش دندان ها در رابطه با واکاوي فضا و بررسي نسبت تاج به ريشه از اهميت بسزايي برخوردار است.
هدف: هدف از اين پژوهش، بررسي نسبت درازا و پهناي مزيوديستالي واقعي و پرتونگاري دندان هاي پرمولر فک پايين به منظور ارايه معادله در پيشگويي درازا و پهناي مزيوديستالي دندان هاي نروييده با استفاده از پرتونگاري پانوراميک بود.
مواد و روش: براي انجام اين پژوهش، ۵۶ دندان سالم پرمولر نخست و دوم کشيده شده فک پايين به همراه کليشه پانوراميک با کيفيت مناسب گردآوري شده و به چهار گروه T34 (پرمولر اول چپ پايين)، T44 (پرمولر اول راست پايين)، T35 (پرمولر دوم چپ پايين)، T45 (پرمولر دوم راست پايين) بخش شدند. سپس، اندازه گيري هاي مربوط به درازا و پهناي مزيوديستالي دندان ها روي کليشه هاي پانوراميک و دندان هاي کشيده شده انجام گرديد. داده هاي به دست آمده توسط آزمون آماري تي (T-Test) و تي زوج (Two tailed students) و روش رگرسيون خطي مورد واکاوي آماري قرار گرفت.
يافته ها: ميزان بزرگنمايي عمودي به دست آمده براي پرمولرهاي نخست فک پايين حدود ۱۱٫۴ تا ۱۲٫۱ درصد و براي پرمولرهاي دوم فک پايين حدود ۱۶ درصد گزارش شد. ميزان بزرگنمايي افقي ارزيابي شده براي پرمولرهاي نخست فک پايين حدود ۱۵ درصد و براي پرمولرهاي دوم فک پايين حدود ۲۶ درصد بود. از لحاظ آماري هيچ تفاوت معناداري ميان درازا و پهناي مزيوديستالي واقعي و پرتونگاري و ميزان بزرگنمايي دندان هاي پرمولر سمت چپ در مقايسه با دندان هاي پرمولر سمت راست ديده نشد. همچنين، براي برآورد درازا و پهناي واقعي دندان هاي پرمولر فک پايين معادلاتي ارايه گرديد.
نتيجه گيري: استفاده از کليشه پانوراميک براي برآورد درازا و پهناي مزيوديستالي واقعي دندان ها با استفاده از معادله هاي خاص هر دندان در فک پايين عملي و قابل اعتماد است.