مقاله برآورد فراواني دياتومه هاي آبهاي ساحلي خليج فارس، حد فاصل خورتياب تا بندرلنگه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در زيست شناسي دريا (بيولوژي دريا) از صفحه ۲۵ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: برآورد فراواني دياتومه هاي آبهاي ساحلي خليج فارس، حد فاصل خورتياب تا بندرلنگه
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دياتومه
مقاله فراواني
مقاله آبهاي ساحلي
مقاله خليج فارس
مقاله تياب
مقاله لنگه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهدي پور ندا
جناب آقای / سرکار خانم: نجات خواه معنوي پريسا
جناب آقای / سرکار خانم: نگارستان حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فراواني دياتومه ها در آبهاي ساحلي خليج فارس در استان هرمزگان، حد فاصل خور تياب تا بندر لنگه، طي يکسال از آبان ١٣٨۲ تا مهر ۱۳۸۳ برآورد شد. نمونه برداري در پنج ترانسکت (شامل خور تياب، اسکله شيلات بندر عباس، اسکله نفتي بندرعباس، بندر خمير و بندر لنگه) انجام شد. هر ترانسکت شامل سه ايستگاه بود و نمونه برداري در هر ايستگاه با استفاده از بطري روتنر از سه عمق صفر، دو و پنج متري سطح آب انجام شد. در اين بررسي ٤٠ جنس دياتومه متعلق به ۱۵ خانواده و ۵ زﻳﺮ راسته شناسايي شدند که در ﻣﻴان جنس هاي شناسايي شده، به ترﺗﻴﺐ سه جنس Nitzchia‚ Thalassionema و Pleurosigma غالب بودند. بيشترين تنوع دياتومه ها با ۳۹ جنس در پاييز و کمترين آن با ۲۸ جنس در بهار مشاهده شد. ميانگين فراواني ساليانه دياتومه ها ۲۰۰۴ عدد در ليتر برآورد شد. حداکثر فراواني دياتومه ها در تابستان ۴۰۸۰ عدد در ليتر و حداقل آن در بهار ۱۹۱۴ عدد در ليتر بود. در برآورد فراواني دياتومه ها در ماههاي متفاوت، بيشترين فراواني دﻳاتومه ها در ﺗﻴﺮ ماه و کمترﻳﻦ مقادﻳﺮ آن در دي ماه بدست آمد. در برآورد فراواني دياتومه ها در ترانسکتهاي مختلف، بيشترين و کمترين مقادير به ترتيب به اسکله شيلات بندرعباس و بندر خمير تعلق داشت. همچنين مشخص شد که فراواني دﻳاتومه ها با دور شدن از ساحل در محدوده مورد بررسي افزاﻳش داشت. بررسي تعداد دياتومه ها در اعماق مختلف نشان داد که در عمق ۵ متري نسبت به عمق ۲ متري و سطح آب از تراکم بيشتري برخوردار بودند. فراواني دياتومه ها در ماه ها، فصول و اعماق مختلف در ايستگاه هاي متفاوت، اختلاف معني دار نداشت (۰٫۰۵<P) ولي فراواني آنها در ترانسکتهاي مختلف داراي اختلاف معني دار بود (۰٫۰۵>P).