مقاله بررسي آگاهي و نگرش خانواده هاي بيماران مبتلا به افسردگي اساسي مراجعه کننده به مرکز آموزشي درماني شفاي رشت در مورد پيگيري درمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۹ در پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان) از صفحه ۴۰ تا ۴۶ منتشر شده است.
نام: بررسي آگاهي و نگرش خانواده هاي بيماران مبتلا به افسردگي اساسي مراجعه کننده به مرکز آموزشي درماني شفاي رشت در مورد پيگيري درمان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آگاهي
مقاله نگرش
مقاله افسردگي
مقاله خانواده

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طبايي سيدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي هايده
جناب آقای / سرکار خانم: بقايي لاكه مژگان
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژاد احسان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: پيگيري ناکافي درمان افسردگي عامل اصلي عود بيماري و کاهش عملکرد مبتلايان و از چالش هاي اخير مديريت بهداشتي است که نقش آگاهي و نگرش اعضاي خانواده را مورد توجه قرار داده است.
هدف: مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط آگاهي و نگرش خانواده هاي بيماران مبتلا به افسردگي اساسي مراجعه کننده به مرکز آموزشي درماني شفاي رشت در مورد پيگيري درمان انجام شده است.
روش کار: اين مطالعه توصيفي – مقطعي بر روي ۱۵۰ نفر از اعضاي خانواده بيماران مبتلا به افسردگي اساسي، داراي معيارهاي ورود به مطالعه، انجام شده است که به روش نمونه گيري در دسترس از درمانگاه بيمارستان شفاي رشت انتخاب شدند. داده ها به روش خود ايفا و توسط پرسشنامه سه بخشي شامل اطلاعات فردي اجتماعي، ابزارهاي آگاهي سنجي و نگرش سنجي نسبت به پيگيري درمان گردآوري و تحت نرم افزار SPSS ويرايش ۱۶٫۵ تحت تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند.
نتايج: يافته ها نشان داد که ۵۶ درصد واحدهاي مورد پژوهش از آگاهي خوبي برخوردار بودند و ميزان آگاهي با متغيرهاي سن (p<0.004) و تحصيلات (p<0.002) ارتباط معنادار آماري داشت. همچنين اکثر واحدهاي مورد پژوهش (۸۴٫۷%) از نگرش مثبت برخوردار و نوع نگرش تنها با متغير ميزان تحصيلات (p<0.004) ارتباط آماري معنادار نشان داد. در نهايت با وجود آنکه اکثريت افراد داراي آگاهي خوب (۸۶٫۹%) داراي نگرش مثبت نسبت به پيگيري درمان بودند، اما ارتباط معناداري بين آگاهي و نگرش خانواده ها مشاهده نشد.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشانگر وجود ارتباط معنادار بين دو متغير اصلي تحقيق نبود. بنابراين تحقيقات بيشتري با تعداد نمونه بزرگتر و يا حتي ابزارهاي استاندارد شده بررسي آگاهي و نگرش در مورد پيگيري درمان مورد نياز است.