مقاله بررسي ابزارهاي ارزيابي پي آمد درمان در کارآزمايي باليني سندرم روده تحريک پذير که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در گوارش از صفحه ۲۱۹ تا ۲۲۵ منتشر شده است.
نام: بررسي ابزارهاي ارزيابي پي آمد درمان در کارآزمايي باليني سندرم روده تحريک پذير
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم روده تحريک پذير
مقاله ارزيابي پي آمد درمان
مقاله پيامد اصلي
مقاله کارآزمايي باليني
مقاله شدت علايم
مقاله کيفيت زندگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: غلامرضايي علي
جناب آقای / سرکار خانم: نعمتي كيانوش
جناب آقای / سرکار خانم: ميناكاري محمد
جناب آقای / سرکار خانم: دقاق زاده حامد
جناب آقای / سرکار خانم: توكلي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: امامي سيدمحمدحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: در حال حاضر، ارزيابي اثربخشي درمان در کارآزمايي هاي باليني سندرم روده تحريک پذير (IBS) صرفا بر پايه تغييرات در شدت علايم و طبق نظر بيمار است. در مطالعه حاضر، سه ابزار ارزيابي پي آمد درمان طي يک کارآزمايي باليني با هم مقايسه شده اند.
روش بررسي: شصت و سه بيمار مبتلا به IBS که در يک کارآزمايي باليني درمان شناختي-رفتاري و کنترل شده با پلاسبو به مدت ۱۰ هفته شرکت کردند، وارد مطالعه شدند. در ابتدا و انتهاي مطالعه بيماران ابزارهاي سنجش کيفيت زندگي (IBS-QOL)، شدت علايم (IBS-SSS) IBS، شدت علايم خارج روده اي (EISSS)، و اضطراب و افسردگي (HADS) را تکميل کردند. پس از درمان، بيماران به ابزارهاي (IBS-AR) IBS-Adequate Relief و (IBS-GAI) IBS-Global Assessment of Improvement پاسخ دادند و بر اساس هر کدام از ابزارهاي IBS-AR، IBS-GAI به دو گروه پاسخ و عدم پاسخ به درمان تقسيم شدند. سپس، تغييرات نمره کيفيت زندگي، شدت علايم، علايم خارج روده اي، و اضطراب و افسردگي بين دو گروه مقايسه شد.
يافته ها: چهل و شش بيمار (ميانگين سني ۳۱۰۵±۶٫۹، %۸۲٫۶ مونث) مطالعه را به پايان رساندند. پس از مطالعه، نتايج هر ۳ ابزار مذکور با هم ارتباط معناداري داشت (ضريب همبستگي ۰٫۳۸۵-۰٫۶۸۹ و (p<0.05. در مقايسه با IBS-AR و IBS-GAI، تعريف پاسخ به درمان بر اساس ابزار IBS-SSS با کاهش بيشتري در نمره شدت علايم، علايم خارج روده اي، اضطراب و افسردگي و هم چنين با افزايش بيشتري در نمره کيفيت زندگي همراه بود.
نتيجه گيري: در اين مطالعه، تعريف پاسخ به درمان بر اساس ابزار IBS-SSS بهتر از ساير ابزارهاي ارزيابي پيامد درمان بيانگر تغييرات در شدت علايم، کيفيت زندگي، و عوامل روانشناختي بود. گرچه در حال حاضر IBS-AR به عنوان ابزار استاندارد جهت بررسي اثربخشي درمان پذيرفته شده است، پيشنهاد مي شود از ابزار IBS-SSS نيز به طور هم زمان استفاده شود.