مقاله بررسي اثرات تزريق ال-آسپارژيناز بر فعاليت پروتئين هاي ضد انعقادي و پلاکت ها در بيماران مبتلا به لوسمي لنفوبلاستيک حاد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در كومش از صفحه ۱۷۵ تا ۱۸۰ منتشر شده است.
نام: بررسي اثرات تزريق ال-آسپارژيناز بر فعاليت پروتئين هاي ضد انعقادي و پلاکت ها در بيماران مبتلا به لوسمي لنفوبلاستيک حاد
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پروتئين C
مقاله پروتئين S
مقاله آنتي ترومبين III
مقاله ال آسپارژيناز
مقاله زمان خونروي
مقاله لوسمي لنفوبلاستيک حاد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرانوش محمد
جناب آقای / سرکار خانم: حقيقي منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي حسيني رضا
جناب آقای / سرکار خانم: وثوق پروانه
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح آزاد وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: مهرور عظيم
جناب آقای / سرکار خانم: هدايتي اصل اميرعباس
جناب آقای / سرکار خانم: قرباني راهب
جناب آقای / سرکار خانم: آيينه عطيه
جناب آقای / سرکار خانم: بهزادي مهين
جناب آقای / سرکار خانم: هنربخش ياسمين
جناب آقای / سرکار خانم: فاضلي محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: زنگويي رخسانه
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: قهرمان فرد فرحناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: لوسمي لنفوبلاستيک حاد (Acute lymphoblastic leukemia, ALL)، شايع ترين بدخيمي در کودکان و نوجوانان است. ال آسپارژيناز (L.ASP) يکي از داروهايي است که در درمان بيماران مبتلا به ALL استفاده مي شود. ال-آسپارژيناز (L-asparginase, L-ASP) با مهار توليد برخي از پروتئين هاي انعقادي، سبب اختلال در انعقاد طبيعي مي گردد. در اين مطالعه تاثير L.ASP بر پروتئين هاي ضد انعقاد طبيعي (پروتئينC ، پروتئينS ، آنتي ترومبينIII ) و بر عملکرد پلاکت بررسي مي گردد.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر يک مطالعه قبل و بعد است که بر روي ۴۱ بيمار مبتلا به ALL مراجعه کننده به بيمارستان محک صورت گرفت. قبل و بعد از تزريق داروي L.ASP از بيماران زمان خونروي (Bleeding Time, BT) بر اساس روش Ivy method به عمل مي آمد و عملکرد فعاليت پروتئينC ، پروتئين S به روش توربيدومتري و فعاليت آنتي ترومبين III به روش کروموژنيک اندازه گيري شد.
يافته ها: %۴۸٫۸ کودکان دختر بودند. ميانگين (±انحراف معيار) سن کودکان ۷٫۲±۴٫۰ سال بوده است. ميانگين پروتئين C و آنتي ترومبين III و BT بعد از مداخله با داروي L.ASP به طورمعني داري کاهش يافت، ولي در پروتئين S کاهش معني دار نبود. در هيچکدام از بيماران فوق علایمي به نفع ترومبوز مشاهده نگرديد.
نتيجه گيري: نتايج نشان داد داروي L.ASP منجر به کاهش پروتئين هاي انعقادي (به استثناي پروتئينS ) مي شود که اين کاهش به همراه عوامل ديگر ژنتيکي مي تواند منجر به ترومبوز در بعضي از بيماران مبتلا به ALL در هنگام درمان القايي شود.