مقاله بررسي اثرات ضد ميکروبي عصاره هاي متانولي، اتانولي و آبي شش گونه Papaver ايراني بر روي برخي از باکتريهاي بيماريزا که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در علوم پايه (دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات) از صفحه ۴۱ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: بررسي اثرات ضد ميکروبي عصاره هاي متانولي، اتانولي و آبي شش گونه Papaver ايراني بر روي برخي از باکتريهاي بيماريزا
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اثرات ضد ميکروبي
مقاله تيره خشخاش
مقاله استافيلوکوک اورئوس
مقاله استرپتوکوک (آگالاکتيا
مقاله پايوژنز) باسيلوس آنتراسيس
مقاله کلبسيلا پنومونيه
مقاله پزودوموناس آئروژينوزا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: چلبيان فيروزه
جناب آقای / سرکار خانم: شريف نيا فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: كاتوزيان فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: جنس Papaver L. يا شقايق مهم ترين جنس در تيره خشخاش يا Papaveraceae مي باشد. گياهان مربوط به اين تيره به دليل وجود آلکالوئيدهاي ايزوکينوليني موجود در مجاري ترشحي مورد توجه زيادي در عرصه مطالعات دارويي قرار گرفته اند.
هدف: در اين پژوهش اثرات ضد ميکروبي عصاره هاي اتانولي، متانولي و آبي تهيه شده از اندامهاي هوايي (برگ، ساقه)، گل و ريشه شش گونه Papaver بر رشد برخي از ميکروارگانيسم ها شامل استافيلوکوک اورئوس، استرپتوکوک آگالاکتيا، استرپتوکوک پايوژنز، با سيلوس آنتراسيس، کلبسيلا پنومونيه و پرومودوموناس آئروژينوزا مورد بررسي قرار گرفت.
روش بررسي: نمونه هاي گياهي از رويشگاه هاي طبيعي جمع آوري شدند و مورد شناسايي قرار گرفتند. جهت بررسي اثرات ضد ميکروبي اندام هاي ريشه، ساقه، برگ و گل به طور جداگانه در سايه و تاريکي خشک و سپس پودر شدند. پودرهاي حاصل در محلول هاي متانول، اتانول و آب مقطر سترون به نستب ۱:۹ خيسانده شدند. عصاره ها بعد از ۲۴ ساعت صاف شده و به روش تنداليزاسيونسترون شدند. جهت بررسي هاي ضد ميکروبي از روش سنجش قطر هاله مهار رشد و روش MIC استفاده شد.
نتايج: نتايج به دست آمده نشان داد که عصارهاي متانولي و اتانولي نسبت به عصاره آبي اثر بازدارندگي بر روي ميکروارگانيسم هاي مورد بررسي داشته است. از بين شش گونه مورد بررسي، گياه P. argemon ssp. Minus در هر سه بخش گل، اندام هوايي و ريشه داراي بيشترين اثر مهاري بر روي ميکروارگانيسم ها بوده است. بعد از اين گياه، بيشترين اثر مهاري در گياه P. chelidonifolium در هر سه بخش گل، اندام هوايي و ريشه مشاهده شد.
نتيجه گيري: عصاره هاي اتانولي تهيه شده از بخش هاي مختلف گياهان مورد بررسي اثر مهاري بيشتري نسبت به عصاره هاي متانولي بر رشد ميکروارگانيسم ها به ويژه بر روي باکتريهاي گرم مثبت نشان دادند. عصاره هاي آبي حاصل از گل، اندام هوايي و ريشه گياهان مورد بررسي بر روي کليه ميکروارگانيسم ها بي تاثير مي باشند. نتايج نشان داد که آلکالوئيدهاي تيره خشخاش از نوع ايزوکينوليني هستند و داراي خواص ضد ميکروبي مي باشند.