مقاله بررسي اثرات يد اضافي بر سيستم ايمني در محيط برون تني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان از صفحه ۲۳۵ تا ۳۴۵ منتشر شده است.
نام: بررسي اثرات يد اضافي بر سيستم ايمني در محيط برون تني
این مقاله دارای ۱۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خودايمني تيروئيد
مقاله مصرف زياد يد
مقاله يدور سديم
مقاله يد
مقاله IL-10 و INF-g ،TGF-?1 ،IL-4

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مشتاقي كاشانيان غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حسن نژاد محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: در حالي که يد يك عنصر ضروري براي ساخت هورمون هاي تيروئيدي مي باشد، مطالعات اپيدميولوژيكي نشان داده كه استفاده از دوز بالاي يد منجر به وجود آمدن بيماري خودايمني تيروئيد مي شود که مکانيزيم آن هنوز ناشناخته است. مطالعات گذشته نشان دادند که عدم تعادل بين سيتوکين هاي در گردش خون يکي از عوامل آغاز کننده بيماري هاي خود ايمني مي باشد. براي پي بردن به مکانيزيم شروع خود ايمني تيروئيد، اثرات يدور سديم و يد بر لنفوسيت هاي T كمك كننده خون كامل، در محيط برون تني مورد بررسي قرار گرفت.
روش: پس از غربال گري ۲۵ فرد سالم و در نظر گرفتن بررسي آزمايش هاي اوليه، ۱۰خانم ميان سال ۴۵-۴۰) سال) که از نظر نتايج آزمايش ها همانند بودند انتخاب گرديدند. از هر فرد مقدار ۱۰ ميلي ليتر خون هپارينه استريل گرفته و بلا فاصله به شش گروه مختلف تقسيم شدند: کنترل، تحريک با يدور سديم، تحريک با يد و گروه هايي مشابه که در حضور مخلوطي از محرک هاي استاندارد (LPS 1 mg/ml & PHA 10mg/ml) بودند. اين تقسيم بندي در سه گروه مشابه براي بررسي سايتوکين هاي ترشحي در زمان هاي ۲۴ ۴۸ و ۷۲ ساعت به طور همزمان انجام شد. سپس نمونه ها در دماي ۳۷oC و شرايط استاندارد کشت سلولي (%۵ CO2 و (O2 %95 انکوبه شدند. پس از سپري شدن زمان لازم، پلاسماي هر چاهک در شرايط استاندارد جدا شد و براي اندازه گيري سايتوكين هاي مربوطه (اينترلوكين هاي ۴ و ۱۰، اينترفرون گاما و فاكتورتغيير رشد بتا) در دماي  -70oCتا زمان آزمايش نگهداري شد.
يافته ها: مقايسه آماري غلظت هاي به دست آمده براي گروه هاي تحريک شده و کنترل هاي مربوطه، نشان داد که يدور سديم به تنهايي مي تواند باعث کاهش معني داري (P<0.02) در غلظت TGF-?1 در تمام زمان هاي بررسي شده گردد، در صورتي که بر ترشح ديگر سايتوکين ها تاثيري ندارد. از سوي ديگر، يد توانست غلظت IL-4 و IL-10 را کاهش دهد (P<0.01). همچنين يدور سديم توانست در حضور محرک هاي LPS/PHA باعث کاهش IL-10 گردد (P<0.02)، در صورتي که يد غلظت IL-4 و IL-10 را کاهش داد (P<0.01).
نتيجه گيري: نتايج اين تحقيق براي اولين بار به اين نكته اشاره مي کند كه مقادير بالاي يدور سديم و يد مي توانند در سرکوب سيستم ايمني و ميزان سايتوکين هاي حفاظتي در گردش خون نقش داشته باشند. نهايتا، با توجه به اين نکته که غده تيروئيد و هورمون هاي تيروئيدي در اين آزمايش ها نقشي نداشته، شايد بتوان گفت که خود ايمني تيروئيد به دليل افزايش مصرف يد از جريان خون آغاز مي شود.