مقاله بررسي اثربخشي درمان بازآفريني خيالي و پردازش مجدد بر کاهش سطح آشفتگي ذهني و تصاوير راجعه مربوط به سانحه جانبازان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در روانشناسي نظامي از صفحه ۱ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: بررسي اثربخشي درمان بازآفريني خيالي و پردازش مجدد بر کاهش سطح آشفتگي ذهني و تصاوير راجعه مربوط به سانحه جانبازان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلال استرس پس از ضربه
مقاله درمان بازآفريني خيالي و پردازش مجدد
مقاله تصاوير راجعه مزاحم
مقاله سطوح آشفتگي ذهني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زينتي افخم عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سهرابي اسمرود فرامرز
جناب آقای / سرکار خانم: برجعلي احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: هدف اين مطالعه بررسي اثربخشي درمان بازآفريني خيالي و پردازش مجدد، که درماني مبتني بر تصوير سازي ذهني هدايت شده است، بر کاهش سطح آشفتگي ذهني و تصاوير راجعه مربوط به سانحه جانبازان جنگ ايران که مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه مي باشند، بوده است.
روش: در اين پژوهش تعداد ۴ نفر جانباز مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه، به صورت نمونه در دسترس مورد آزمون قرار گرفتند. با استفاده از طرح خطوط پايه چندگانه، اثربخشي روش درمان و پايداري نتايج درماني يک ماه پس از درمان، مشخص شد. اين پيامدهاي مطلوب درماني، صرفا با استفاده از تجسمات بصري بيماران و بدون چالش کلامي با باورهاي منفي آنان، به دست آمد. در اين پژوهش مقياس هاي CAPS و SUDs به عنوان ابزارهاي تحقيق مورد استفاده قرار گرفتند.
نتايج: مطابق نتايج به دست آمده، پس از کاربست شيوه درماني مورد آزمايش، به طور موثري از ميزان فراواني و شدت بروز تصاوير راجعه مربوط سانحه بيماران کاسته شد. همچنين سطح کلي آشفتگي ذهني آزمودني ها به ميزان زيادي کاهش پيدا کرد. اين شيوه درماني در مورد کاهش سطح آشفتگي ذهني و شدت بروز تصاوير راجعه، نسبت به کاهش فراواني بروز تصاوير راجعه، موفق تر عمل کرده است.
بحث: پذيرش تصاوير ذهني مزاحم به عنوان هسته اصلي اختلال استرس پس از سانحه، مستلزم پذيرش و به کارگيري درمان هاي اساسا تصويري (تصوري) يا لااقل به کارگيري اين عنصر به عنوان مولفه اي اساسي در درمان اين اختلال خواهد شد. اين پژوهش هم راستا با پژوهش هاي به عمل آمده در اين حوزه، در پي تبيين اثربخشي درمان هاي تصوري و بيان لزوم گسترش کاربرد اين نوع درمان هاست.