مقاله بررسي اثر ترکيبي دوز پايين آرسنيک تري اکسيد و AZT روي زنده ماني و فعاليت متابوليک رده سلولي NB4 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در پياورد سلامت از صفحه ۳۷ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر ترکيبي دوز پايين آرسنيک تري اکسيد و AZT روي زنده ماني و فعاليت متابوليک رده سلولي NB4
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لوسمي پروميلوسيتيک حاد
مقاله سلول NB4
مقاله آرسنيک
مقاله AZT

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزايي خليل آبادي روح اله
جناب آقای / سرکار خانم: مرداني ولنداني هاجر
جناب آقای / سرکار خانم: بشاش داوود
جناب آقای / سرکار خانم: عين الهي ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: علي مقدم كامران
جناب آقای / سرکار خانم: قوام زاده اردشير
جناب آقای / سرکار خانم: غفاري سيدحميداله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: لوسمي پروميلوسيتيک حاد (APL) زير گروهي از لوسمي هاي ميلوئيدي حاد (AML) ميباشد که باجابجايي کروموزومي بين کروموزومهاي ۱۵ و ۱۷ شناخته مي شود، t (15;17). تدابير درماني مهم براي اين بيماري استفاده از ATRA و آرسنيک ميباشد. براي از بين بردن سلولهاي سرطاني دوز بالاي آرسنيک لازم است اما در اين دوزها آرسنيک داراي اثرات سمي روي بافتهاي سالم مي باشد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر دوز پايين آرسنيک در ترکيب با داروي AZT بر روي رده سلولي NB4 (رده سلوليAPL ) مي باشد تا اثرات سمي دوز بالاي آرسنيک کاهش يابد.
روش بررسي: در اين مطالعه بعد از کشت و تکثير رده سلولي NB4، سلولها را با دوز پايين آرسنيک (۰٫۵ ميکرومولار) و دوز پايين آرسنيک در ترکيب با دوزهاي مختلف AZT 50،۱۰۰،۲۰۰ (ميکرومولار) تيمار شدند و سپس زنده ماني سلولها با تريپان بلو و فعاليت متابوليک سلول با MTT assay بررسي شد.
يافته ها: دوز پايين آرسنيک (۰٫۵ ميکرومولار) به تنهايي و در ترکيب با دوز ۵۰ ميکرومولار AZT اثر کمي روي زنده ماني و فعاليت متابوليک سلول داشت اما در ترکيب با دوزهاي بالاتر AZT تاثير قابل توجهي روي زنده ماني و فعاليت متابوليک داشت و هر دوي زنده ماني و فعاليت متابوليک بطور قابل توجهي کاهش يافتند.
بحث و نتيجه گيري: مکانيسمهاي القا کننده آپپتوز مختلفي باعث آپپتوز توسط AZT و آرسنيک مي شوند.از آنجا که بعضي از اين مکانيسمها بين AZT و آرسنيک مشابه مي باشد لذا احتمالا اين مکانيسمهاي مشابه باعث اثر تقويتي و کاهش قابل توجه زنده ماني و فعاليت متابوليک در ترکيب دو دارو شده است.