مقاله بررسي اثر پودر اسپيروليناي خالص (توليد داخل) بر رشد و بازماندگي مرحله لاروي ميگوي ببري سبز (Penaeus semisulcatus) در مقايسه با سه نوع جيره غذايي متداول که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در زيست شناسي دريا (بيولوژي دريا) از صفحه ۳ تا ۹ منتشر شده است.
نام: بررسي اثر پودر اسپيروليناي خالص (توليد داخل) بر رشد و بازماندگي مرحله لاروي ميگوي ببري سبز (Penaeus semisulcatus) در مقايسه با سه نوع جيره غذايي متداول
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Peneaus semisulcatus
مقاله اسپيرولينا
مقاله بوشهر
مقاله لارو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قائني منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: متين فر عباس
جناب آقای / سرکار خانم: رومياني لاله
جناب آقای / سرکار خانم: چوبكار نسرين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين مطالعه به منظور بررسي تغذيه لارو ميگوي ببري سبز Penaeus semisulcatus به عنوان گونه بومي خليج فارس به اسپيروليناي توليد شده در داخل کشور و مقايسه آن با ساير مواد غذايي مورد استفاده در هچري هاي بوشهر انجام شده است. لاروها از مولدين پرورشي در بوشهر انتخاب گرديدند. آزمايش از مرحله ناپلي ۵ تا ابتداي پست لارو در ۴ تيمار آزمايشي و يک تيمار کنترل هر يک در سه تکرار انجام گرديد. پرورش لاروها در ظروف پلي اتيلني ۲ ليتري با تعداد ۱۰۰ عدد ناپلي در هر ظرف در دماي ۳۰oC ، شوري۳۶ppt ، هوادهي مداوم و روزانه ۴ بار تغذيه انجام شد. تيمارها شامل: پودر اسپيروليناي توليد داخل، ترکيب پودر اسپيروليناي توليد داخل و مکمل غذايي تجاري Z plus، مکمل غذايي تجاري Z plus، اسپيروليناي غني شده وارداتي (M.C.F) بودند و از جلبک کيتوسروس به عنوان شاهد براي تغذيه لاروها استفاده گرديد. روزانه رشد طولي لاروها و در هر مرحله لاروي درصد بقا آنها ثبت گرديد. نتايج رشد طولي لاروها توسط آزمون آناليز واريانس دو طرفه با يک عامل تکرار شونده مقايسه شد که بين گروه ها اختلاف معني داري مشاهده نشد و آناليز بقا آنها توسط آزمون log-rank بررسي گرديد که تفاوت معني داري بين شاهد و ترکيب پودر اسپيروليناي توليد داخل و مکمل غذايي Z plus مشهود بود. بيشترين بقا مربوط به تيمار ترکيب پودر اسپيروليناي توليد داخل و مکمل غذايي تجاري Z plus (76.5 درصد) بود و حداکثر طول لارو مربوط به تيمار تغذيه شده با جلبک کيتوسروس (۴٫۳ mm) بود و بيشترين مرگ و مير در مرحله زوآ در تيمار جلبک اسپيرولينا ديده شد.