مقاله بررسي ارتباط نوع زايمان با كيفيت زندگي پس از زايمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهريور ۱۳۸۹ در مجله زنان مامايي و نازايي ايران از صفحه ۴۷ تا ۵۳ منتشر شده است.
نام: بررسي ارتباط نوع زايمان با كيفيت زندگي پس از زايمان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله كيفيت زندگي
مقاله دوره بعد از زايمان
مقاله زايمان طبيعي
مقاله سزارين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عابديان زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: نيك پور مريم
جناب آقای / سرکار خانم: مخبر نغمه
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيم زاده سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: خاني صغري

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: در دوران پس از زايمان، تغييرات جسمي، روحي و اجتماعي در مادر به وجود مي آيند كه بر كيفيت زندگي وي تاثير مي گذارند. گرچه در سال هاي اخير، تعداد زيادي از عوارض پس از زايمان شناخته شده اند ليکن كيفيت زندگي پس از زايمان و ارتباط آن با نوع زايمان بررسي نشده است. باتوجه به اهميت کيفيت زندگي پس از زايمان و عوامل متفاوت موثر برآن (از جمله نوع زايمان)، مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط نوع زايمان با كيفيت زندگي مادران در دو هفته بعد از زايمان انجام شد.
روش كار: در اين مطالعه تحليلي آينده نگر، ۴۲۰ خانم مراجعه کننده به مراكز بهداشتي درماني که شرايط ورود به مطالعه را داشتند، به روش نمونه گيري غير احتمالي انتخاب شده و در سه ماه آخر بارداري پرسش نامه افسردگي ادينبرگ را تكميل نمودند. زنان با نمره بالاتر از ۱۲ از مطالعه خارج شدند. ۳۰۰ مورد (۱۵۵ نفر در گروه زايمان طبيعي و ۱۴۵ نفردر گروه سزارين) طي دو هفته بعد از زايمان پي گيري و كيفيت زندگي آنان با ابزار كيفيت زندگي خلاصه شده سازمان جهاني بهداشت ارزيابي شد. تجزيه و تحليل آماري با نرم افزار آماري SPSS نسخه ۱۴ و آزمون هاي مجذوركاي، آزمون t، من ويتني، و مدل خطي عمومي انجام شد.
يافته ها: بين دو گروه از نظر سطح تحصيلات، شغل، وضعيت اقتصادي و اجتماعي و بارداري خواسته و ناخواسته اختلاف آماري معني داري وجود نداشت. در دو هفته بعد از زايمان در حيطه جسمي، كيفيت زندگي گروه زايمان طبيعي به طور معني داري بالاتر از گروه با زايمان سزارين بود (p<0.001). هم چنين طي اين مدت در حيطه رواني، كيفيت زندگي گروه زايمان طبيعي به طور معني داري بالاتر از گروه با زايمان سزارين بود (p<0.02). بين اين دو گروه از نظر حيطه هاي اجتماعي، محيطي و كلي اختلاف آماري معني داري يافت نشد.
نتيجه گيري: نظر به اين که در تحقيق حاضر حيطه هاي جسمي و روحي کيفيت زندگي گروه زايمان طبيعي بهتر از سزارين بوده است، مشاوره مراقبين بهداشتي براي انتخاب روش صحيح زايمان مي تواند در کاهش ميزان سزارين انتخابي، هزينه هاي مربوط به آن و نهايتا بهبود کيفيت زندگي زنان در بعد از زايمان موثر باشد.