مقاله بررسي ارتباط و شيوع اختلالات مفصل گيجگاهي – فكي و ناهنجاري ‌هاي دنداني در دوران Mixed dentition در مراجعين به دانشكده دندانپزشكي دانشگاه تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۱۵۳ تا ۱۶۰ منتشر شده است.
نام: بررسي ارتباط و شيوع اختلالات مفصل گيجگاهي – فكي و ناهنجاري ‌هاي دنداني در دوران Mixed dentition در مراجعين به دانشكده دندانپزشكي دانشگاه تهران
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلالات مفصل گيجگاهي – فكي
مقاله دوره اختلاط دنداني
مقاله مفصل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صاحبي سيدمجيد
جناب آقای / سرکار خانم: بستاني املشي پروانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اختلالات مفصل گيجگاهي – فکي يکي از شايع ترين اختلالات در ناحيه فک و صورت مي باشد که اغلب همراه با درد، عملکرد ناقص مفصل گيجگاهي فکي و عضلات جونده تشخيص داده مي شود. نوجوانان و بزرگسالان مستعد ابتدا به حالاتي هستند، که تحت عنوان TMD شناخته مي شود. اما شيوع در اين جمعيت شناخته شده نيست و مطالعات کمي شيوع علايم و نشانه هاي (Temporomandibular Disorder) TMD را در بچه ها در دوره Mixed dentition مورد بررسي قرار داده اند. هدف از اين مطالعه بررسي ميزان شيوع TMD در دوران Mixed dentition و بررسي ارتباط ناهنجاري هاي دنداني با ناهنجاري هاي مفصل گيجگاهي فکي بود.
روش بررسي: در اين مطالعه ۲۲۲ نفر از بچه هاي ۶ تا ۱۲ ساله که به بخش اطفال و ارتودنسي دانشکده دندانپزشکي دانشگاه تهران مراجعه نموده بودند، بررسي شدند. پس از انجام معاينات کلينيکي و تکميل پرسشنامه ها، کليه داده ها با استفاده از بسته نرم افزاري SPSS Ver 11.5 و آزمون Logistic regression مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافته ها: شيوع TMD در دوران Mixed dentition در مراجعين، %۱۴٫۴ گزارش شد. شيوع TMD در اين مطالعه در دختران بيشتر بود. بيشترين ميزان شيوع TMD در دوره Mixed dentition، در سنين ۱۱ و ۱۲ سالگي به دست آمد. همچنين شيوع صداي مفصل %۲۳٫۹، Tenderness عضلات جونده %۲۰٫۹ و درد مفصل %۵٫۴ گزارش شد. همچنين شيوع TMD در بچه هايي که اورجت ۶ ميلي متر و بيشتر داشتند بالاتر مشاهده شد. بين کراس بايت خلفي يکطرفه و انحراف فکي و TMD هم رابطه معني دار به دست آمد. همچنين بيشترين ميزان TMD در افراد با مال اکلوژن کلاس II مشاهده شد.
نتيجه گيري: نتيجه حاصل از اين مطالعه بين اختلالات مفصل گيجگاهي – فکي و ناهنجاري هاي دنداني ارتباط نشان داد.