مقاله بررسي الگوي نشانه شناختي پيرس در زبان عرفاني مولانا که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در شعر پژوهي (بوستان ادب – علوم اجتماعي و انساني ) از صفحه ۱۳۳ تا ۱۵۶ منتشر شده است.
نام: بررسي الگوي نشانه شناختي پيرس در زبان عرفاني مولانا
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نشانه شناسي
مقاله نشانه نمادين
مقاله نشانه
مقاله شمايلي
مقاله نشانه نمايه اي
مقاله زبان عرفاني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميرباقري فرد سيدعلي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي زهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
کاربرد شيوه هاي گوناگون نقد ادبي نو، در متون ادب فارسي کمتر مورد توجه قرار گرفته است، در حالي که اين متون مجال مناسبي براي بررسي نظريه ها و يافتن راه هاي تازه در تفسير زبان ادبي به دست مي دهد. يکي از روش هاي نقد، استفاده از نشانه شناسي است. چارلز پيرس، که يکي از بنيانگذاران نشانه شناسي به شمار مي رود، نشانه ها را به سه نوع تقسيم کرد:
-نمادين: رابطه ميان دال و مدلول قرار دادي است.
-شمايلي: رابطه دال و مدلول بر اساس شباهت است.
-نمايه اي: رابطه دال و مدلول علت و معلولي است.
آثار مولانا با توجه به وسعت معنايي، ظرفيت بررسي از ديدگاههاي گوناگون را دارد. کاربرد الگوي نشانه شناختي پيرس در زبان مولانا، علاوه بر اين که به تفهيم اين نظريه و چگونگي استفاده از آن در متون مختلف کمک مي کند، مي تواند در تحليل و تفسير سخنان و انديشه هاي اين شاعر و عارف بزرگ مفيد باشد.