مقاله بررسي تاثير انسولين خوراکي تهيه شده از پليمرهاي SPH و SPHC در بيماران ديابت نوع ۱ وابسته به انسولين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۸۹ در مجله ديابت و متابوليسم ايران (مجله ديابت و ليپيد ايران) از صفحه ۵۵ تا ۶۶ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير انسولين خوراکي تهيه شده از پليمرهاي SPH و SPHC در بيماران ديابت نوع ۱ وابسته به انسولين
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پليمر SPH
مقاله انسولين خوراکي
مقاله ديابت نوع ۱
مقاله سطح گلوکز
مقاله درمان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خليلي ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: دركوش فريد عابدين
جناب آقای / سرکار خانم: اردشيرلاريجاني محمدباقر
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعي تهراني مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: محسني صالحي منفرد سيدسجاد
جناب آقای / سرکار خانم: مرتضويان الهه
جناب آقای / سرکار خانم: اميدفر كبري

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ديابت شيرين به عنوان شايع ترين بيماري متابوليک، يکي از پر هزينه ترين بيماري هاست. سيستم هاي خوراکي پپتيدها و پروتئين ها، درد و ناراحتي تزريقات مکرر را به همراه ندارند و ترکيبات سيستم هاي خوراکي بسيار ارزان تر از اشکال تزريقي است. در اين مطالعه اثر درماني انسولين خوراکي با اين سيستم حامل جديد در بيماران ديابتي وابسته به انسولين مورد ارزيابي قرار گرفت.
روش ها: در يک کارآزمايي باليني، ۱۴ بيمار ديابتي وابسته به انسولين ۴۵ – ۱۷ ساله بر اساس کرايترياي مطالعه انتخاب و در ۵ هفته متوالي هر هفته يک روز تحت درمان با انسولين خوراکي (۸۰۰IU inside، يا۱۶۰۰IU outside ، يا۸۰۰IU outside ) يا دارونما يا انسولين تزريقي  0.1IU/kg  قرار گرفته و در حين مطالعه به فواصل منظم نمونه خون جهت گلوکز، انسولين و c-peptide گرفته شد.
نتايج: ۱۲ بيمار تا پايان مطالعه همکاري کردند. انسولين خوراکي با دوز ۱۶۰۰ واحد در کاهش قند خون موثرتر از انسولين تزريقي بود ولي اختلاف معني داري نداشت. انسولين تزريقي با اختلاف قابل توجهي بالاترين AUC انسولين را داشت (P=0.004) انسولين خوراکي ۸۰۰ واحد outside بيشترين فراهم زيستي (۰٫۱۲%) را داشت.
بحث: داروي انسولين خوراکي به روش پليمر SPHC و SPH با وجود اينکه توانسته قند خون را بطور مناسبي در مقايسه با انسولين تزريقي پايين بياورد، اما بعلت فراهم زيستي پايين و تنوع نتيجه در هر بيمار، نمي تواند آرزوي بيماران و محققان در ارايه راه آسان تر استفاده از انسولين برطرف کند و هنوز راه طولاني بر سر راه اين هدف وجود دارد.