مقاله بررسي تاثير بازدارندگي بقاياي گلرنگ زراعي (.Cartamus tinctorius L) بر جوانه زني ذرت، گندم، خردل وحشي و گلرنگ وحشي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در اكوفيزيولوژي گياهي از صفحه ۸۱ تا ۹۰ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير بازدارندگي بقاياي گلرنگ زراعي (.Cartamus tinctorius L) بر جوانه زني ذرت، گندم، خردل وحشي و گلرنگ وحشي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بقاياي گياهي
مقاله گلرنگ زراعي
مقاله جوانه زني
مقاله آللوپاتي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميري حميدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استفاده از بقاياي گياهي در کشاورزي امروزه اهميت ويژه اي دارد. باقي گذاشتن بقايا بر سطح خاک مي تواند باعث توليد مواد شيميايي شود که از رشد گياهان ديگر جلوگيري مي کند. به منظور تعيين اثر بازدارندگي بقاياي گلرنگ زراعي، عصاره بقاياي گلرنگ در غلظت هاي ۰، ۱۵، ۳۰ و ۶۰ درصد بر جوانه زني گندم، ذرت، خردل وحشي و گلرنگ وحشي اثر داده شد. نتايج نشان داد که با افزايش غلظت عصاره درصد جوانه زني، طول ريشه و طول ساقه در تمام گياهان به استثناي گلرنگ وحشي کاهش يافت. بطوريکه در غلظت ۶۰ درصد، جوانه زني ذرت، گندم و خردل وحشي به طور معني داري کاهش يافت و در مورد خردل وحشي حتي غلظت ۱۵ درصد نيز تاثير معني داري داشت. در بين گياهان خردل وحشي بيشترين و گلرنگ وحشي کمترين حساسيت را نسبت به بقاياي گلرنگ از خود نشان دادند. در بين صفات، طول ريشه حساسيت بيشتري نسبت به طول ساقه و درصد جوانه زني دارا بود. نتايج نشان مي دهد که پتانسيل آللوپاتي بقاياي گلرنگ مي تواند در کنترل علف هاي مورد استفاده قرار گيرد و در تناوب زراعي نيز بايستي فاصله زماني مناسب در نظر گرفته شود.