مقاله بررسي تاثير تجويز اتانول و نيکوتين بر کيسه مني موش صحرايي بالغ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در باروري و ناباروري (JOURNAL OF REPRODUCTION AND INFERTILITY) از صفحه ۱۰۹ تا ۱۱۵ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير تجويز اتانول و نيکوتين بر کيسه مني موش صحرايي بالغ
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله الکل
مقاله باروري
مقاله تستوسترون
مقاله دستگاه تناسلي
مقاله سيگار
مقاله کيسه مني
مقاله نيکوتين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بصيري محسن
جناب آقای / سرکار خانم: عزت آبادي پور مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: حمايت خواه جهرمي وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: شهيدي زندي نغمه
جناب آقای / سرکار خانم: سروآزاد آرش
جناب آقای / سرکار خانم: نعمت الهي ماهاني سيدنورالدين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بررسي اثرات سو الکل و سيگار در دستگاه تناسلي به طور عمده روي بافت بيضه و پروستات معطوف بوده است. در حاليکه مطالعات کاملي روي تاثير تجويز الکل، نيکوتين و مصرف همزمان آنها روي کيسه مني توليد كننده %۷۰ از ترشحات مايع مني انجام نشده است. مقاله حاضر تاثير تجويز اين مواد و مصرف همزمان آنها بر ساختار سلولي کيسه مني را بررسي کرده است.
روش بررسي: ۵۰ موش صحرايي نر بالغ
Wistar با سن ۹ هفته به ۵ گروه تقسيم شدند: دست نخورده (بدون هيچ دريافت)، شاهد (سرم فيزيولوژيک %۰٫۰۹)، اتانل (۲gr/kg) %20، نيکوتين (۰٫۱ mg/kg)، اتانل – نيکوتين که اتانل و نيکوتين را با دوزهاي ذکر شده، همزمان دريافت کردند. الکل از طريق گاواژ و نيکوتين به طريق زير جلدي، به مدت ۵۰ روز تجويز شد. خونگيري قبل از پرفيوژن انجام و کيسه مني برداشته و مقاطع برش داده شده با هماتوکسيلين – ائوزين جهت بررسي مورفولوژيک و مورفومتري رنگ آميزي شد. براي بررسي تفاوت هاي آماري بين گروه ها، پس از اطمينان از نرمال بودن يافته ها از آزمون آماري One way ANOVA و تست تعقيبي Tucky استفاده شد. حد معني داري آزمونها P<0.05 در نظر گرفته شد.
نتايج: کاهش معني داري در طول سلول هاي اپيتليوم ترشحي، در گروه اتانلي نسبت به شاهد مشاهده شد (P<0.0001). مطالعه کيفي آسين هاي ترشحي حاکي از کاهش چشمگير ترشحات در فضاي اسيني هاي ترشحي در گروه اتانولي در مقايسه به گروه شاهد بود در دو گروه نيکوتيني و اتانل – نيکوتين کاهش طول سلولي از حيث آماري معني دار نبود. ضمنا تفاوت معني داري در سطح هورمون تستوسترون بين گروهها مشاهده نشد.
نتيجه گيري: تجويز مزمن اتانل بيشترين تاثير را بر ساختار سلولي – بافتي کيسه مني دارد. کاهش تاثير تجويز همزمان الکل و نيکوتين بر کيسه مني را مي توان احتمالا به کاهش جذب الکل به دنبال تجويز نيکوتين نسبت داد.