مقاله بررسي تاثير تنش خشکي بر صفات فيزيولوژيکي جو بدون پوشينه (.Hordeum sativum L) در منطقه اقليد فارس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۱۹ تا ۲۹ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير تنش خشکي بر صفات فيزيولوژيکي جو بدون پوشينه (.Hordeum sativum L) در منطقه اقليد فارس
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آبسيزيک اسيد
مقاله تنش خشکي
مقاله تنفس تاريکي
مقاله جو بدون پوشينه
مقاله فتوسنتز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باقري عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مظاهري لقب حجت اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري ايران رشد و عملکرد غلات به‎ دليل وجود تنش‎ هاي خشکي و شوري کاهش پيدا مي ‎کند. در عين حال يکي از مناسب ‎ترين گياهان زراعي براي چنين شرايطي گياه جو است. در حال حاضر، براي غلبه بر مشکلات تنش ژنوتيپ ‎هاي مناسب و متحمل جو معمولي و جو بدون پوشينه تحت بررسي هستند. در اين آزمايش به منظور بررسي ميزان تحمل جو بدون پوشينه به خشکي، چهار ژنوتيپ (UH3، U46M، EHM81-12 و CM67) در ايستگاه تحقيقات دانشگاه آزاد اسلامي واحد اقليد به مدت دو سال مورد بررسي قرار گرفتند. چهار تيمار (آبياري پس از پتانسيل آب خاک ۵٫۰- (شاهد)، ۵٫۱-، ۳- و ۵- bar) به ‏کار برده شدند. تيمارها در آزمايش کرت ‎هاي خرد شده بر اساس طرح پايه بلوک کامل تصادفي در چهار تکرار بررسي شدند. ژنوتيپ هاي جو بدون پوشينه به کرت‎ هاي اصلي و تيمارهاي آبياري به کرت ‎هاي فرعي تعلق گرفت. صفات مورد اندازه‎ گيري شامل ميزان فتوسنتز، تنفس و ميزان کلروفيل، مقدار هورمون آبسيزيک اسيد، پرولين و ميزان آنزيم ‎هاي پراکسيداز و سوپر اکسيد ديسموتاز در برگ پرچم بودند. داده ها با نرم افزار MSTATC تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد که تنش باعث کاهش فتوسنتز و ميزان کلروفيل وليکن باعث افزايش ميزان آنزيم ‎هاي سوپر اکسيد ديسموتاز و پراکسيداز (به ‎دليل افزايش توليد مشتقات اکسيژن در تنش خشکي)، محتوي پرولين،ABA  و ميزان تنفس شد. ژنوتيپUH3  کمترين مقدار فتوسنتز، کلروفيل،ABA  و پرولين ولي ژنوتيپCM67  بيشترين مقدار اين صفات را داشتند. در مورد تنفس نتيجه عکس بود. به ‎طور کلي، با توجه به صفات مورد بررسي، ژنوتيپ CM67 به‎ عنوان ژنوتيپ متحمل و UH3 به ‎عنوان ژنوتيپ حساس شناخته شدند.