مقاله بررسي تاثير ضد ليشمانيايي عصاره هاي درمنه کوهي، آنقوزه و قوزه پنبه بر روي پروماستيگوت هاي ليشمانيا ماژور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي ارتش جمهوري اسلامي ايران (annals of military and health sciences research) از صفحه ۱۶۶ تا ۱۷۲ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير ضد ليشمانيايي عصاره هاي درمنه کوهي، آنقوزه و قوزه پنبه بر روي پروماستيگوت هاي ليشمانيا ماژور
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ليشمانيا ماژور
مقاله درمنه کوهي
مقاله آنقوزه
مقاله قوزه پنبه
مقاله عصارههاي گياهي
مقاله روش MTT

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: براتي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي فر فريبا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: ليشمانيوزها مجموعه اي از بيماري هاي انگلي را شامل ميشوند که به صورت طيف وسيعي از علايم باليني شامل ليشمانيوز پوستي، پوستي- مخاطي و احشايي، ظاهر ميشود. عصاره هاي گياهي و ترکيبات مشتق شده از گياهان منبع غني عوامل دارويي جديد را فراهم ميکنند و در کشورهاي آندميک از گياهان بومي جهت درمان بسياري از عوامل عفوني استفاده ميشود. اخيرا پيشرفتهاي زيادي در زمينه استفاده از داروهاي گياهي جهت درمان ليشمانيوز حاصل شده است. هدف از اين تحقيق، تعيين اثر ضد ليشمانيايي سه فراورده گياهي در مقايسه با داروي کنترل (تارتارامتيک) بر روي سويه استاندارد ليشمانيا ماژور در شرايط آزمايشگاهي ميباشد.
مواد و روش ها: ليشمانيا ماژور (Leishmania major) سويه استاندارد به محيط کشت RPMI-1640 حاوي ۱۰% سرم جنين گاوي (FCS) و آنتي بيوتيک منتقل و در دماي°C 2± ۲۵ کشت داده شد. سپس در مرحله ثابت رشد تاثير غلظت هاي مختلف عصاره هاي گياهي در مقايسه با ترکيب سه ظرفيتي آنتي موان (تارتارامتيک) بر روي پروماستيگوت هاي ليشمانيا ماژور با استفاده از روش رنگ سنجي MTT، مورد بررسي قرار گرفت. سپس ميزان جذب نوري (Optical density) رنگ حاصله از احيا نمک تترازوليوم (MTT) به محصول رنگي فورمازان توسط انگل، بوسيله دستگاه اليزا ريدر (ELISA reader) سنجيده شد و مقدار IC50 که ۵۰% غلظت مهار کننده است، محاسبه گرديد. براي اين منظور آزمايشات به صورت دوپليکيت انجام شد. اين مطالعه برگرفته از پايان نامه دانشجويي ميباشد.
يافته ها: نتايج حاصل از جذب نوري و IC50 نشان داد که عصاره قوزه پنبه در مقايسه با داروي کنترل و عصاره هاي ديگر داراي تاثير بيشتري ميباشد، به طوري که ميزان IC50 داروي تارتارامتيک (کنترل) برابر با µg/ml4.7 ميباشد. همچنين ميزان IC50 عصاره هاي درمنه کوهي، آنقوزه و قوزه پنبه به ترتيبg/ml µ ۷٫۵، ۵٫۹ و ۳٫۶، محاسبه شد. اگرچه عصاره قوزه پنبه نسبت به دو عصاره ديگر تاثير بيشتري نشان داد، اما همه اين عصاره ها بر فرم پروماستيگوت ليشمانيا ماژور تاثير قابل ملاحظه اي، نشان دادند.
بحث و نتيجه گيري: با توجه به اينکه عصاره هاي گياهي درمنه کوهي، آنقوزه و قوزه پنبه بر روي پروماستيگوت هاي ليشمانيا ماژور اثرات ضد ليشمانيايي مطلوبي نشان داده اند، ضرورت انجام آزمايشات بيشتري جهت ارزيابي اين عصاره ها بر روي انگل ليشمانيا در مدل حيواني و انسانهاي داوطلب، احساس ميشود.