مقاله بررسي تاثير مهار mir-150 بر بيان زنجيره آلفاي هموگلوبين در رده سلولي K562 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در پياورد سلامت از صفحه ۹ تا ۱۷ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير مهار mir-150 بر بيان زنجيره آلفاي هموگلوبين در رده سلولي K562
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ريز RNA ها
مقاله mir-150
مقاله زنحيره آلفا
مقاله اريتروئيد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده شعبان
جناب آقای / سرکار خانم: كاوياني سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: سليماني مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: پورفتح اله علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: اميري زاده ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: كوه كن فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: آبرون سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزي نيا مهرداد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ريز RNA ها (microRNA)، مولکولهاي RNA کوچک غير کد کننده اي هستند که توسطRNA POL II   رونويسي شده و پس از پردازشهاي مختلف توسط کمپلکس RISC  عمل مي کنند. نقش اين مولکولها در پروسه هاي متعدد سلولي از قبيل پروليفراسيون، تمايز، آپوپتوزيس و سرطان اثبات شده است. تمايز سلوهاي خوني پروسه پيچيده اي است که فاکتورهاي رونويسي مختلف و همچنين miRNA هاي متعدد درآن نقش دارند مطالعات اخير کاهش سطح mir-150 را در طي تمايز پيش سازهاي خوني به رده اريتروئيدي نشان داده اند. از آنجايي که بيان هموگلوبين شاخص مهمي در تمايز اريتروئيدي مي باشد در اين مطالعه تاثير سرکوب mir-150 بر بيان زنجيره هموگلوبين آلفا(a در رده سلولي اريترولوکميک K562 بررسي شده است.
روش بررسي: رده سلوليK562  در شرايط استاندارد کشت داده شده و پس از بهينه نمودن شرايط  LNATM microRNA150 Inhibitor miRCURY انتقال داده شد. سرکوب  mir-150 توسط روش time-PCR miRNA real تاييد شده و سپس بيان زنجيره آلفا با روش RT-PCR نشان داده شد. در نهايت با استفاده ازQuantitative RT-PCR  تغييرات بيان زنجيره مزبور نسبت به سلول کنترل مورد سنجش قرار گرفت.
يافته ها: مطابق انتظار کاهش دادن سطح mir-150 باعث افزايش بيان زنجيره آلفا گرديده بود به طوري که سطح اين زنجيره هموگلوبيني در مقايسه با سلول کنترل و scramble بيش از ۱۰ برابر افزايش نشان مي داد. آناليز داده ها نشان از معني دار بودن تغييرات بيان زنجيره آلفا نسبت به سلول کنترل بود (P value>0.05).
بحث و نتيجه گيري: مطابق نتايج سرکوب mir-150 به طور چشم گيري سبب افزايش زنجيره الفا گرديده است بنابراين مي تواند پس از مطالعات تکميلي هدف مناسبي در زمينه تالاسمي آلفا باشد، همچنين با مطالعات بيشتر و شناسايي ژنهاي هدف miRNA هاي دخيل در روندهاي تمايز اريتروئيدي مي توان در آينده از پتانسيل هاي تشخيصي و درماني آنها بخصوص در ژن درماني و پزشکي ترميمي بهره برد.