مقاله بررسي تاثير مکش هيدرواستاتيکي و آمايش شيميايي در آبگيري از لجن فاضلاب در بسترهاي لجن خشک کن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در محيط شناسي از صفحه ۲۷ تا ۳۴ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير مکش هيدرواستاتيکي و آمايش شيميايي در آبگيري از لجن فاضلاب در بسترهاي لجن خشک کن
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آبگيري
مقاله بستر لجن خشک کن
مقاله آمايش شيميايي
مقاله ماده منعقد کننده
مقاله مکش هيدرواستاتيکي
مقاله زهکشي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تاروردي زاده الميرا
جناب آقای / سرکار خانم: مهردادي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: ترابيان علي
جناب آقای / سرکار خانم: عظيمي علي اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
آبگيري با بسترهاي لجن خشک کن به علت نياز به فناوري بسيار ساده نسبت به روشهاي مکانيکي از ارجحيت خاصي برخوردار است. با توجه به اين که استفاده از اين روش محدوديت هايي دارد، بنابراين سعي شده با آزمايش ها و مطالعات، تعدادي از اين محدوديت ها از ميان برداشته شوند. در اين پژوهش، تاثير مکش هيدرواستاتيکي و آمايش شيميايي لجن در بهينه سازي آبگيري از لجن فاضلاب شهري مورد مطالعه قرار گرفته است. بدين منظور ابتدا با کنترل ورود و خروج آب، مکش هيدرواستاتيکي در بستر مورد آزمايش ايجاد شد، سپس با افزودن ماده شيميايي غيرآلي کلرورفريک در دوز بهينه به لجن حاصل از هاضم هوازي، فرايند خشک شدن با بستر شاهد مقايسه شد. نتايج اين تحقيق با مطالعه زمان ماند کيک لجن بر روي بستر و کيفيت پساب حاصل از فرايند خشک شدن بررسي شده است. با ايجاد مکش هيدرواستاتيکي مدت زمان خشک شدن لجن از ۵ روز به ۲ روز کاهش يافت و با افزايش کلرورفريک، با غلظت ۴۴۰ ميلي گرم در ليتر به لجن خروجي از هاضم هوازي، زمان خشک شدن لجن (توليد لجن با غلظت مواد خشک ۴۵ درصد) در بسترهاي خشک کننده از ۶ روز به ۳ روز کاهش يافت و در مرحله سوم آزمايش، اثر توام مکش و آمايش بر روند خشک شدن لجن بررسي شد که بسيار رضايت بخش بود. استفاده از مکش هيدرواستاتيکي ويژگي هاي فيزيکي و شيميايي پساب خروجي از بستر را از قبيل کدورت، pH، TSS و VSS بهبود مي بخشد در حالي که COD و TDS آن افزايش مي يابد، اين در حالي است که آمايش شيميايي لجن، باعث افزايش شاخص هاي TS و TDS پساب شده است.