مقاله بررسي تراکم و غالبيت علف هرز مزارع جو استان آذربايجان شرقي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در دانش علف هاي هرز از صفحه ۶۹ تا ۹۰ منتشر شده است.
نام: بررسي تراکم و غالبيت علف هرز مزارع جو استان آذربايجان شرقي
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنوع
مقاله شاخص شانون- وينر
مقاله شاخص وفور
مقاله شناسايي
مقاله فراواني
مقاله يکنواختي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسن نژاد سيروس
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده حسن
جناب آقای / سرکار خانم: مظفريان ولي اله
جناب آقای / سرکار خانم: چايي چي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مين باشي معيني مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور شناسايي و تعيين تراکم و غالبيت علف هاي هرز مزارع جو در استان آذربايجان شرقي، ۸۰ مزرعه جو در ۱۹ شهرستان استان در سال هاي ۱۳۸۸-۱۳۸۷ بررسي شد. در مجموع، تعداد ۲۱۹ گونه علف هرز از ۳۶ خانواده گياهي در مزارع جو استان شناسايي شد. ۱۰۷ گونه در بيش از سه شهرستان و ۱۲۰ گونه در بيش از سه مزرعه از مزارع جو استان حضور داشتند. از نظر تراکم، شهرستان هاي قره آغاج، مراغه و ملكان به ترتيب با ۲۰٫۸۲، ۲۲٫۱۷ و ۲۲٫۱۸ بوته در مترمربع کمترين و شهرستان هاي ورزقان، سراب و بناب بترتيب با ۹۱٫۷۷، ۸۵٫۶۱ و ۸۲٫۹۷ بوته در مترمربع بيشترين تراكم علف هاي هرز را داشتند. از ۲۱۹ گونه شناسايي شده، ۱۱۶ گونه (%۵۲٫۹۷) به چهار خانواده کاسني (Asteraceae)، شب بو (Brassicaceae)، گرامينه (Poaceae) و بقولات (Fabaceae) تعلق داشتند. اين چهار خانواده به ترتيب با ۴۲، ۳۰، ۲۴ و ۲۰ گونه بيشترين تنوع در مزارع جو در سطح استان را داشتند. از نظر شاخص وفور (AI)، علف هاي هرز هفت بند (Polygonum aviculare)، پيچک صحرايي (Convolvulus arvensis) و بي تي راخ (Gallium tricornutum) به ترتيب به عنوان علف هاي هرز غالب مزارع جو استان آذربايجان شرقي شناخته شدند. شهرستان هاي هشترود، کليبر و جلفا به ترتيب با ۹۳، ۸۷ و ۸۲ گونه بيشترين تنوع (غناي گونه اي) و شهرستان هاي ملكان، قره آغاج و عجب شير به ترتيب با ۱۰، ۲۱ و ۲۲ گونه كمترين تنوع را داشتند.