مقاله بررسي تطبيقي داستان حضرت ابراهيم در متون تفسيري و عرفاني (تا قرن هفتم هجري) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در الهيات تطبيقي از صفحه ۴۱ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: بررسي تطبيقي داستان حضرت ابراهيم در متون تفسيري و عرفاني (تا قرن هفتم هجري)
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ابراهيم (ع)
مقاله هذا ربي
مقاله ذبيح
مقاله چهار مرغ
مقاله ابراهيم
مقاله اسماعيل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آقاحسيني حسين
جناب آقای / سرکار خانم: زراعتي سمانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ابراهيم (ع) يکي از پيامبران اولوالعزم است که نام او بارها در قرآن کريم ذکر شده است. او مسلماني پاک دين است که به جز خالق احد، بر هيچ چيز ديگر سجده نکرد؛ پيامبري که مورد ابتلا قرار گرفت و هر بار سربلند از آزمايش الهي، خود را به معبودش نزديکتر يافت. او مقام خلت را از درگاه پروردگار خود گرفت و تاج خليل الهي را بر سر نهاد (نسا، ۱۲۵) و آيين او در چند جاي قرآن به صفت «حنيف» مزين شد (نسا، ۱۲۵؛ آل عمران، ۹۵؛ نحل، ۱۲۳). داستان زندگي او به صورت مفصل در قرآن کريم آمده است. متون تفسيري از جمله مهمترين منابع ديني مسلمين است که به تبع قرآن کريم به زندگي اين پيامبر الهي پرداخته است. از سوي ديگر، عرفا نيز که همواره شخصيت هاي قرآني را به عنوان بهترين الگو معرفي مي کنند، به شخصيت حضرت ابراهيم نگاهي ويژه دارند. از آنجا که اين متون در ادب فارسي، اهميت بسياري دارد، توجه آنها به داستان اين پيامبر الهي نيز مورد توجه قرار مي گيرد. نگاه مفسران و عرفا به اين داستان، اگر چه در اشاراتي کوتاه به هم شبيه است، اما در عمده مطالب با هم متفاوت است. در اين مقاله، سعي شده است که يکي از مهمترين داستان هاي قرآن کريم در مهمترين منابع ديني و عرفاني (ادبي) بررسي گردد.