مقاله بررسي تطبيقي ديدگاه هاي استادان و مديران اجرايي دانشگاه اصفهان درباره موانع عمده مشارکت اساتيد در دوره هاي آموزش مجازي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در فناوري آموزش (فناوري و آموزش) از صفحه ۲۰۳ تا ۲۱۴ منتشر شده است.
نام: بررسي تطبيقي ديدگاه هاي استادان و مديران اجرايي دانشگاه اصفهان درباره موانع عمده مشارکت اساتيد در دوره هاي آموزش مجازي
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش مجازي
مقاله مشارکت اساتيد دانشگاه
مقاله بازدارنده هاي شخصي
مقاله بازدارنده هاي نگرشي
مقاله بازدارنده هاي زمينه اي
مقاله ديدگاه اساتيد
مقاله ديدگاه مديران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالهي سيدمجيد
جناب آقای / سرکار خانم: زماني بي بي عشرت
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيم زاده عيسي
جناب آقای / سرکار خانم: زندي بهمن
جناب آقای / سرکار خانم: زارع حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي تطبيقي ديدگاه اساتيد و مديران مسوول برگزاري دوره هاي آموزش مجازي در دانشگاه اصفهان، در رابطه با موانع مشارکت استادان در اين دوره ها مي باشد. هدف ديگر پژوهش، بررسي روابط احتمالي موجود بين موانع با يکديگر است. نوع پژوهش کمي – کيفي است. براي حصول منظور، ابتدا با بررسي ادبيات تحقيق، الگويي مفهومي براي دسته بندي موانع مشارکت اساتيد پيشنهاد شد و موانع در سه گروه موانع شخصي، نگرشي و زمينه اي طبقه بندي گرديد. سپس بر اساس اين الگو، پرسش نامه اي محقق ساخته تهيه شده و در بين يک نمونه ۵۰ نفري از اساتيد گروه هاي آموزشي ارایه دهنده آموزش برخط در دانشگاه اصفهان که به روش تمام شماري انتخاب شده بودند توزيع گرديد. رتبه بندي موانع بر اساس آزمون فريدمن نشان داد از ديدگاه استادان، بازدارنده هاي زمينه اي بيشترين ميزان بازدارندگي را در رابطه با مشارکت اساتيد در آموزش مجازي دارند. همچنين آزمون همبستگي بيانگر وجود رابطه معني دار مستقيم موانع با يکديگر بود. در قسمت کيفي تحقيق نيز، محققان با ۵ نفر از مسوولان برگزاري دوره ها در دانشگاه اصفهان مصاحبه هاي نيمه ساختاريافته اي را بر اساس الگوي پيشنهادي انجام دادند. پس از جمع آوري اطلاعات، تحليل يافته ها با استفاده از کدبندي و مقوله سازي صحبت هاي مصاحبه شوندگان انجام شد. مقايسه تطبيقي يافته ها بيانگر آن بود که وجود بازدارنده هاي زمينه اي سبب تشديد تاثير بازدارنده هاي نگرشي و شخصي بر کاهش مشارکت استادان مي شود.