مقاله بررسي تغييرات ايجاد شده در تناسب هوازي و تحمل عضلاني سربازان ارتش ايران در طول دوره آموزشي سربازي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشكي ارتش جمهوري اسلامي ايران (annals of military and health sciences research) از صفحه ۲۷۷ تا ۲۸۲ منتشر شده است.
نام: بررسي تغييرات ايجاد شده در تناسب هوازي و تحمل عضلاني سربازان ارتش ايران در طول دوره آموزشي سربازي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دوره آموزشي سربازي
مقاله تناسب جسماني
مقاله اختلالات اسکلتي عضلاني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري محمد
جناب آقای / سرکار خانم: آزما كامران
جناب آقای / سرکار خانم: عمادي فرد رضا
جناب آقای / سرکار خانم: ناصح ايمان
جناب آقای / سرکار خانم: ابوطالبي شهرام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: ميزان فعاليت هاي جسماني در طول دوره آموزشي سربازي بايد از يک سو تامين کننده سطح مطلوبي از تناسب جسماني براي سربازان در پايان اين دوره باشد و از سوي ديگر براي کاهش بروز آسيب هاي اسکلتي – عضلاني با سطح توانايي هاي جسماني آنها در شروع متناسب باشد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين تغييرات ايجاد شده در تناسب هوازي و تحمل عضلاني سربازان در طول دوره آموزشي و نيز تعيين رابطه ميان تناسب جسماني اوليه سربازان با ميزان بروز آسيب هاي اسکلتي – عضلاني در طول اين دوره است.
مواد و روش ها: در مطالعه نيمه تجربي حاضر به جهت تعيين تاثير دوره آموزشي بر تناسب جسماني سربازان ۱۵۰ نفر از سربازان ارتش ايران به طور تصادفي انتخاب و در ابتدا و انتهاي دوره آموزشي سربازي توسط آزمون Army Physical Fitness Test  مورد ارزيابي قرار گرفتند. همچنين با ثبت تعداد آسيب هايي که در طول اين دوره براي هر يک از نمونه هاي اين مطالعه اتفاق افتاده بود، رابطه ميان بروز آسيب هاي اسکلتي – عضلاني در طول دوره با سطح تناسب جسماني سربازان در شروع اين دوره بررسي شد.
يافته ها: نتايج حاصل از آزمون هاي آماري، افزايش معنادار ميزان کلي تناسب جسماني، تناسب هوازي، تحمل عضلات شکمي و تحمل عضلات بالاتنه را در طول دوره آموزشي نشان داد (P<0.05) و تنها در مورد تحمل عضلات بالاتنه، اين افزايش تا حد نمرات استاندارد نبود (P<0.05). همچنين رابطه معناداري در جهت معکوس ميان ميزان بروز آسيب هاي اسکلتي – عضلاني با ميزان کلي تناسب جسماني، تناسب هوازي و تحمل عضلات بالاتنه مشاهده شد (P<0.05).
بحث و نتيجه گيري: بر پايه اين يافته ها محتواي کنوني دوره آموزشي سربازي گرچه تغييرات مثبتي در ميزان تناسب جسماني سربازان ايجاد ميکند، اما تامين کننده تمام ابعاد تناسب جسماني مورد نياز براي انجام موفق عمليات نظامي نيست. همچنين مي توان با طبقه بندي سربازان در شروع دوره بر حسب ميزان تناسب جسماني شان و دادن تمريناتي متناسب با توانايي هاي جسماني شان به کاهش بروز صدمات اسکلتي – عضلاني کمک کرد.