مقاله بررسي رابطه بين راهبردهاي مقابله و رفتار پرخاشگرانه جوانان: مطالعه موردي شهر اسلام آباد غرب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در جامعه شناسي كاربردي (مجله پژوهشي علوم انساني دانشگاه اصفهان) از صفحه ۱ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسي رابطه بين راهبردهاي مقابله و رفتار پرخاشگرانه جوانان: مطالعه موردي شهر اسلام آباد غرب
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رفتار پرخاشگرانه
مقاله راهبردهاي مقابله
مقاله جوانان
مقاله اسلام آباد غرب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: لهسايي زاده عبدالعلي
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي گل مراد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: بسياري انديشمندان معتقدند كه پرخاشگري ريشه بسياري از مشكلات رواني و رفتاري جوانان است. اين رفتارها در صورت بروز مي توانند سبب مشكلات بين فردي، جرم و بزه و تجاوز به حقوق ديگران شده و در صورت درون ريزي شدن قادر به ايجاد انواع مشكلات جسمي و رواني مي باشند. اهميت نقش راهبردهاي مقابله در چگونگي بروز رفتارهاي جوانان از نظرگاه انديشمندان روشن شده است. واکنش جوانان در برابر مشکلات و مسايل شبيه به همديگر نمي باشند. بسياري از آنها در مقابل اين فشارها مقاومت مي کنند و سعي مي کنند آنها را براي خود هدفدار و معني دار سازند و با آنها کنار آيند، بعضي ها زود از پاي در آمده و تسليم مي شوند و بعضي هم آن را به دست عوامل مذهبي، مناسک و نيروهاي ماورايي مي دهند.
هدف: اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين راهبردهاي مقابله و رفتار پرخاشگرانه جوانان انجام شده است.
روش تحقيق: اين پژوهش به روش کمي و با استفاده از تکنيک پيمايش و از طريق ابزار پرسشنامه انجام شده است. جامعه آماري مورد مطالعه جوانان بين سنين ۱۹ تا ۳۵ سال شهر اسلام آباد غرب مي باشد. با توجه به جامعه آماري که ۳۸۰۰۰۰ نفر مي باشد، تعداد ۴۰۰ نفر جوان به عنوان نمونه معرف به شيوه تصادفي سيستماتيك براي مطالعه انتخاب شدند. از اعتبار صوري و سازه براي روايي ابزار تحقيق استفاده به عمل آمد و از روشهاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و مقايسه ميانگين ها براي آزمون فرضيات استفاده شد.
يافته ها: نتايج تحقيق نشان داده است که ميانگين نمره راهبردهاي انطباق افراد در بعد عقلاني برابر ۲۱٫۵۵، در بعد احساسي برابر۳۷٫۴۲ و در بعد اجتنابي برابر ۱۹٫۴۴ مي باشد. از طرفي ميانگين نمره پرخاشگري افراد در بعد تهاجم برابر۳۲٫۷۱ ، در بعد خشم برابر۴۸٫۵۱ و در بعد کينه توزي برابر ۲۸٫۵۶ مي باشد. اين ميانگين ها بر اساس آزمون F در سطح حداقل ۹۵ درصد معنادار است.
بحث و نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد افراد زماني که از راهبرد احساسي در مواجه با مشکلات استفاده مي کنند، پرخاشگري بيشتري از خود در تهاجم، خشم و کينه توزي نشان مي دهند. اما دو راهبرد ديگر (عقلاني و اجتنابي) براي اين ابعاد معکوس مي باشند، زيرا افرادي که راهبرد اجتنابي از خود نشان مي دهند، دليلي براي پرخاشگري نمي بينند، بلکه آنها از اين رفتار به اين خاطر کناره مي گيرند که قدرت رويارويي با آن را ندارند در حاليکه براي بعد عقلانيت افراد سعي دارند با موانع مقابله کنند. آن هم نه از طريق خشونت و پرخاشگري، بلکه با منطقي عقلاني و صحيح.