مقاله بررسي رابطه جهت گيري مذهبي (دروني – بروني) با شيوه هاي مقابله با استرس در دانشجويان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در علوم رفتاري از صفحه ۹۱ تا ۱۱۴ منتشر شده است.
نام: بررسي رابطه جهت گيري مذهبي (دروني – بروني) با شيوه هاي مقابله با استرس در دانشجويان
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استرس
مقاله جهت گيري مذهبي دروني
مقاله جهت گيري مذهبي بروني
مقاله مقابله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پژوهش حاضر به بررسي رابطه جهت گيري مذهبي (دروني – بروني) با شيوه هاي مقابله با استرس (مساله محور – هيجان محور) در دانشجويان دانشگاه ابهر مي پردازد.
مذهب با مبدا دروني، فراگير و داراي اصول سازمان يافته و دروني شده است ولي مذهب با مبدا بيروني، امري خارجي و ابزاري است كه براي ارضا نيازهايي مانند آرامش، معاشرت، ايجاد امنيت و براي توجيه خود و حتي موقعيت بكار گرفته مي شود.
طرح پژوهشي علي – مقايسه اي است و حجم نمونه شامل تعداد ۲۵۰ نفر از دانشجويان دوره هاي كارشناسي و كارداني كه به صورت تصادفي انتخاب شدند و در سال ۱۳۸۴ در رشته هاي مختلف در دانشگاه آزاد اسلامي واحد ابهر مشغول به تحصيل بوده اند، مي باشند.
ابزار پژوهش مقياس جهت گيري مذهبي (دروني – بروني) آلپورت (Ros) و مقياس شيوه هاي مقابله اي لازاروس فولكمن (Woc) را شامل مي گرديد.
پس از اجراي آزمون تعداد ۵۰ نفر كه در آزمون جهت گيري مذهبي پايين ترين نمره را گرفته بودند به عنوان افراد داراي جهت گيري مذهبي دروني و تعداد ۵۰ نفر را كه بالاترين نمره را آورده بودند، به عنوان افراد داراي جهت گيري مذهبي بروني در نظر گرفته شدند. سپس شيوه هاي مقابله اي (مساله محور – هيجان محور) اين دو گروه از دانشجويان تعيين گرديد. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش آماري، تفاوت بين ميانگين دو گروه مستقل (آزمون (t استفاده گرديد. يافته به دست آمده در مجموع، فرضيه هاي اصلي اين پژوهش را تاكيد كردند و نتيجه گرفته شد كه دانشجويان داراي جهت گيري مذهبي دروني بيش از دانشجويان داراي جهت گيري مذهبي بروني، از شيوه هاي مقابله اي مساله محور استفاده كرده اند همچنين داراي جهت گيري مذهبي بروني بيش از دانشجويان داراي جهت گيري مذهبي دروني از شيوه هاي مقابله اي هيجان محور استفاده كرده اند.
در رابطه با فرضيه هاي فرعي چهارگانه اي كه در اين پژوهش مورد بررسي قرار گرفته بودند و تفاوت معني داري بين ميانگين هاي دو گروه از دانشجويان داراي جهت گيري مذهبي دروني و بروني در هر يك از مقياس هاي شيوه هاي مقابله اي هيجان محور (رويارويي، دوري گزيني، خويشتن داري و گريز – اجتناب) را جستجو مي کرد.