مقاله بررسي رابطه فرسودگي شغلي با سلامت عمومي در کارکنان اداره کل مخابرات شهر زاهدان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۷ در طلوع بهداشت از صفحه ۴۹ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: بررسي رابطه فرسودگي شغلي با سلامت عمومي در کارکنان اداره کل مخابرات شهر زاهدان
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرسودگي شغلي
مقاله خستگي عاطفي
مقاله مسخ شخصيت
مقاله احساس کفايت و سلامت عمومي
مقاله زاهدان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناستي زايي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: واعظي مظفرالدين
جناب آقای / سرکار خانم: ملازهي اسما
جناب آقای / سرکار خانم: هزاره مقدم مهديه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و اهداف: فرسودگي شغلي سندرم رواني متشکل از خستگي عاطفي، مسخ شخصيت (واکنش منفي و عاري از احساسات نسبت به ارباب رجوع) و کاهش احساس کفايت مي باشد که نگرش منفي نسبت به خود، شغل و ديگران ايجاد کرده و سلامت عمومي فرد را به خطر مي اندازد. هدف تحقيق حاضر بررسي ارتباط بين فرسودگي شغلي و سلامت عمومي کارکنان اداره کل مخابرات شهر زاهدان مي باشد.
روش بررسي: اين مطالعه از نوع توصيفي – همبستگي است، جمعيت مورد مطالعه آن، کليه پرسنل اداره کل مخابرات شهر زاهدان بوده که به صورت نمونه گيري طبقه اي- تصادفي تعداد ۱۵۰ نفر از طريق پرسشنامه مورد مطالعه قرار گرفتند که از اين تعداد، ۱۳ پرسشنامه به علت نقص اطلاعات يا عدم عودت کنار گذاشته شدند. ابزار جمع آوري اطلاعات شامل ۲ پرسشنامه استاندارد بود: الف) پرسشنامه فرسودگي شغلي مازلاک (MBI): اين پرسشنامه که از ۲۲ گزاره جداگانه تشکيل شده است و سه جنبه فرسودگي شغلي (خستگي عاطفي، مسخ شخصيت واحساس کفايت شخصي) را مي سنجد. پرسشنامه بر اساس مقياس هفت درجه اي ليکرت تنظيم شده و با مقياس ۰ تا ۶ نمره گذاري شده است. براي بررسي اعتبار پرسشنامه از ضريب آلفاکرونباخ استفاده شد که مقدار آن ۰٫۷۸ بود. ب: آزمون سلامت عمومي (GHQ2-28 گلدبرگ، ۱۹۸۷) که داراي ۲۸ سوال مي باشد و به بررسي سلامت ­ عمومي فرد (در زير مقياس هاي سلامت جسماني، اضطراب، اختلال در کارکردهاي اجتماعي و افسردگي) مي پردازد که با مقياس ۰ تا ۳ نمره گذاري شده است. براي بررسي اعتبار پرسشنامه از ضريب آلفا کرونباخ استفاده شد که مقدار آن ۰٫۸۲ بود. براي تحليل داده ها از آمار توصيفي (فراواني، درصد) و آمار استنباطي (ضريب همبستگي پيرسون) استفاده شد.
يافته ها: در مقوله هاي فرسودگي شغلي و سلامت عمومي به ترتيب %۱۵٫۴ و %۲۳٫۴ کارکنان در معرض خطر قرار داشتند. همبستگي معناداري بين فرسودگي شغلي با سلامت عمومي و زير ابعاد آن ها: خستگي عاطفي با اضطراب و اختلال در خواب و سلامت عمومي، مسخ شخصيت با سلامت عمومي، اضطراب و اختلال در خواب با فرسودگي شغلي، عدم کفايت شخصي با اختلال در روابط اجتماعي مشاهده شد.
بحث: با توجه به محرز شدن رابطه بين فرسودگي شغلي با سلامت عمومي لازم است مديران سازمان برنامه هايي را براي بهبود و ارتقاي انگيزه، رضايت شغلي، احساس خودکارآمدي و روابط انساني به اجرا درآورند.