مقاله بررسي ساخت هجا و اصل توالي رسايي در زبان فارسي باستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در جستارهاي زباني از صفحه ۵۱ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: بررسي ساخت هجا و اصل توالي رسايي در زبان فارسي باستان
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فارسي باستان
مقاله هجا
مقاله واج آرايي
مقاله اصل توالي رسايي
مقاله خوشه همخواني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كردزعفرانلوكامبوزيا عاليه
جناب آقای / سرکار خانم: اسلامي فيروزه
جناب آقای / سرکار خانم: آقاگل زاده فردوس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين تحقيق به بررسي واج آرايي زبان فارسي باستان بر اساس خوانش کتيبه ها از کنت (١٩٥٣) و مشخص کردن ساخت هجايي مجاز در اين زبان مي پردازد. همچنين به بررسي «اصل توالي رسايي» و چگونگي تبعيت واژگان اين زبان از اين اصل درخوشه هاي همخواني آغازه و پايانه هجا پرداخته مي شود. به عبارت ديگر، ساخت هجا در زبان فارسي باستان چگونه است؟ همچنين آيا اصل سلسله مراتب رسايي در اين زبان در ساخت هجا رعايت مي شود؟ براي پاسخ به اين سوالات، ابتدا تمامي توالي هاي همخواني موجود در آثار مربوط به فارسي باستان در آغاز، ميان و پايان واژه ها، بدون در نظر گرفتن تقطيع هجايي، شناسايي و استخراج شده اند و سپس بر اساس اصول مربوط به هجابندي، خوشه هاي موجود در هجا ها شناسايي شده و با اصل توالي رسايي مطابقت داده شده اند. بررسي خوشه هاي آغازي و مياني نشان مي دهد که ساخت هجا در اين زبان به صورت(c)(c)(c)v(c)(c)  است و اصل سلسله مراتب رسايي در همه داده ها رعايت شده، به جز زماني که يکي از دو همخوان s و ŝ در ابتداي هجا به عنوان عضو اول خوشه حضور داشته باشد. به علاوه، به دليل وجود پايانه هاي صرفي در انتهاي کلماتي چون فعل، اسم و صفت، خوشه هاي همخواني در پايان واژگان اين زبان ديده نمي شود.