مقاله بررسي سطح چربيهاي سرم در بيماران کم کاري تحت باليني تيروئيد قبل و بعد از درمان با لووتيروکسين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۲۸۱ تا ۲۸۷ منتشر شده است.
نام: بررسي سطح چربيهاي سرم در بيماران کم کاري تحت باليني تيروئيد قبل و بعد از درمان با لووتيروکسين
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کم کاري تحت باليني تيروئيد
مقاله کلسترول
مقاله تري گليسيريد
مقاله لوتيروکسين
مقاله آنتي تيروئيد آنتي بادي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهبازيان حاجيه
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي سميه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: کم کاري تحت باليني تيروئيد به مواردي اطلاق مي شود که افزايش سطح TSH به همراه سطح نرمال T3 و T4 ديده شود. اين بيماري خصوصا در بين خانم ها شايع مي باشد. با توجه به اين که افزايش خفيف سطح TSH موجب اختلال متابوليسم چربيها مي شود، کم کاري تحت باليني تيروئيد مي تواند به عنوان يک عامل خطرناک جهت بيماري هاي قلبي – عروقي در نظر گرفته شود. هدف از مطالعه ما بررسي اثر درمان زودرس اين بيماران با لووتيروکسين بر سطح چربيهاي سرم آنها بود.
روش بررسي: در اين مطالعه تحليلي ۴۰ بيمار مبتلا به کم کاري تحت باليني تيروئيد، مراجعه کننده به درمانگاه غدد بيمارستان گلستان اهواز از فروردين سال ۱۳۸۴ تا اسفند ۱۳۸۶ مورد بررسي قرار گرفتند. سطح سرمي چربي ها، TSH و CRP اين بيماران قبل، ۳ و ۶ ماه پس از درمان با لووتيروکسين اندازه گيري شد. همچنين ميزان اوليه Anti TPO Ab  و Anti TG Ab مورد اندازه گيري قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين سني بيماران ۸٫۱۰±۸٫۲۸ سال بود. ميانگين سطح تري گليسريد بيماران قبل از درمان  79.8±۱۴۱mg/dLو ۶ ماه بعد از درمان ۱۰۸±۷۵٫۸mg/dL بود که از لحاظ آماري اين تفاوت معنادار بود (P=0.006) ميانگين سطح تري گليسريد قبل از درمان با ۳ ماه بعد از درمان اختلاف معناداري نداشت (p=0.8) ميانگين سطح کلسترول قبل از درمان بيماران۱۹۵٫۴±۴۱٫۱mg/dL ،۳  ماه بعد از درمان بيماران۱۸۲٫۷۲mg/dL  و ۶ ماه بعد از درمان  172.8±۴۸٫۳mg/dLبود كه از لحاظ آماري اختلاف معناداري داشت (به ترتيب P=0.03 و P=0.001) ميانگين سطحLDL  قبل از درمان ۱۱۲٫۴±۳۸٫۵mg/dL و ۶ ماه بعد از درمان ۹۵٫۸±۴۱٫۸mg/dL بود که از لحاظ آماري اختلاف معنادار وجود داشت (P=0.026) تفاوت ميانگين سطح LDL در قبل و ۳ ماه بعد از درمان معنادار بود. ميانگين VLDL قبل از درمان و ۶ ماه پس از درمان از لحاظ آماري اختلاف معناداري داشت (P=0.001) سطح HDL بعد از درمان ۳ و ۶ ماهه تغييري نکرد. بين سن بيماران و سطح TSH اوليه سرم آن ها و ميزان پاسخ به درمان آنها ارتباط معناداري مشاهده نشد. بيماراني که سطح Anti TPO Ab آن ها بالاتر بود، بعد از ۶ ماه درمان سطح سرمي تري گليسريد آن ها افت قابل توجهي پيدا کرد (P=0.04) همچنين بيماراني که Anti Tree Glycerid Ab مثبت بودند، سطح سرمي LDL  آن ها بعد از ۶ ماه درمان كاهش قابل توجهي پيدا کرده بود CRP .(P=0.001) (C-Reactive Protein) فقط در يک بيمار مثبت بود و در پيگيري ۳ و ۶ ماهه تغيير معناداري در CRP ديده نشد.
نتيجه گيري: درمان بيماران با کم کاري تحت باليني تيروئيد در هر سن و با هر سطح TSH به کم شدن عوامل خطر قلبي – عروقي و بهبود اختلال متابوليسم چربي ها کمک مي کند. اين مطلب به خصوص در بيماراني که سطح بالايي از Anti TPO Ab و  Anti TG Abمثبت دارند، مشهودتر است.