مقاله بررسي شاخص هاي زيست اقليمي موثر بر تعيين فصل گردشگري مورد: نواحي جنوبي ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در جغرافيا و توسعه از صفحه ۲۷ تا ۴۶ منتشر شده است.
نام: بررسي شاخص هاي زيست اقليمي موثر بر تعيين فصل گردشگري مورد: نواحي جنوبي ايران
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ايران
مقاله سواحل جنوبي
مقاله برنامه ريزي
مقاله اقليم
مقاله ترجونگ
مقاله درجه شرجي
مقاله تعادل دمايي،گردشگري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بريماني فرامرز
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيل نژاد مرتضي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
کشور ايران با گستره وسيع (۱۵ درجه عرض جغرافيايي) از منظر برخورداري از سواحل طولاني در شمال و جنوب و اقليم متنوع، داراي مزيت نسبي فراواني است که بهره گيري از آنها در گذران اوقات فراغت به طور اعم و گردشگري به طور اخص نيازمند برنامه ريزي است. در اين پژوهش سواحل جنوبي کشور از لحاظ زيست اقليمي با روش هاي سنتي (ترجونگ و اولگي) و روش هاي نوين (شاخص تعادل دمايي، گرما و رطوبت، درجه شرجي، درجه خستگي انسان، درجه سختي و مدل تعادل دمايي) در ۷ ايستگاه هواشناسي (چابهار، جاسک، بندرعباس، کيش، بوشهر، ماهشهر و آبادان) مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد که سواحل جنوبي در ماه ژانويه و فوريه از بيشترين فراواني مطلوبيت آسايش اقليمي برخوردار است، در نتيجه اعمال اقداماتي مانند: مطالعه همه جانبه و ساماندهي بهينه تعطيلات ساليانه کشور و ايجاد تعطيلات زمستانه ضروري به نظر مي رسد. همچنين با توجه به تنوع و تفاوت اقليمي (گردشگري زمستانه در جنوب و تابستانه در شمال) مي توان از ظرفيت هاي سواحل شمال و جنوب کشور به ويژه در مناطق محروم جنوب بهره گرفت به نحوي که اين امر بتواند به توسعه اين مناطق منجر گردد.