مقاله بررسي عملكرد و اجزاي عملكرد دانه در ژنوتيپ هاي اميد بخش گندم نان تحت شرايط آبياري نرمال و تنش خشكي آخر فصل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله علوم گياهان زراعي ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۱۰۹ تا ۱۱۹ منتشر شده است.
نام: بررسي عملكرد و اجزاي عملكرد دانه در ژنوتيپ هاي اميد بخش گندم نان تحت شرايط آبياري نرمال و تنش خشكي آخر فصل
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنش خشکي
مقاله تجزيه واريانس مرکب
مقاله گندم نان
مقاله شاخص هاي تحمل و حساسيت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اميريزدان سپاس
جناب آقای / سرکار خانم: كشاورز ساسان
جناب آقای / سرکار خانم: كبريايي آرش
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعي پور شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: امين زاده غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: كوچكي احمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: چايچي مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي ميرك توحيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور مطالعه ميزان تحمل ژنوتيپ ها نسبت به تنش خشكي آخر فصل، ۲۰ ژنوتيپ اميدبخش گندم نان زمستانه و بينابين در سال زراعي ۸۱-۱۳۸۰ از لحاظ چهار صفت عملكرد دانه (YLD)، شاخص برداشت (HI)، تعداد دانه در سنبله (GNS) و وزن هزار دانه (TKW) در قالب طرح بلوک هاي كامل تصادفي با سه تكرار در كرج، اردبيل، اراک و همدان تحت دو شرايط آبياري نرمال و قطع آبياري پس از مرحله گلدهي مورد بررسي قرار گرفتند. بر اساس نتايج تجزيه واريانس مركب تيمار آبياري، ژنوتيپ و اثر متقابل ژنوتيپ × مكان تاثير معني داري بر روي عملكرد دانه، شاخص برداشت، تعداد دانه در سنبله و وزن هزاردانه داشتند. مقايسه ژنوتيپ ها با استفاده از شاخص هاي TOL، SSI، MP، GMP و STI نشان داد كه ژنوتيپ شماره ۲۰ (۱-۲۷-۶۲۷۵/Cf1770/5/Gds/4/Anza/3/Pi/Nar//Hys) از لحاظ عملكرد دانه مطلوب تر و متحمل تر از بقيه ژنوتيپ ها مي باشد. در صفت شاخص برداشت ژنوتيپ شماره (Darunk) 13، و در صفت تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه هم ژنوتيپ شماره ۶ (۱-۶۰-۱//Emu”s”/Tjb84/3/1-12638) نسبت به ساير ژنوتيپ ها وضعيت بهتري داشته و در شرايط تنش متحمل تر بودند. نتيجه گيري كلي از بررسي شاخص ها نيز مويد برتري شاخص هاي MP، STI و GMP در مقايسه با دو شاخص TOL و SSI بود زيراكه سه شاخص يادشده فوق تقريبا در تمامي صفات قادر به گزينش ژنوتيپ هايي شدند كه علاوه بر متحمل بودن در شرايط تنش از ميانگين عملكرد مطلوبي نيز برخوردار بودند.