مقاله بررسي عوامل خطر و سير باليني مول هيداتيفرم در زنان باردار مراجعه کننده به مرکز آموزشي درماني الزهرا (س) در شهر رشت از سال ۱۳۸۲ – ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان) از صفحه ۲۷ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: بررسي عوامل خطر و سير باليني مول هيداتيفرم در زنان باردار مراجعه کننده به مرکز آموزشي درماني الزهرا (س) در شهر رشت از سال ۱۳۸۲ – ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مول هيداتيفرم
مقاله عوامل خطر
مقاله سير باليني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ضيايي طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: خانجاني هما
جناب آقای / سرکار خانم: يزداني محمدعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مول هيداتيفرم شاخه اي از بيماري تروفوبلاستيک حاملگي است. بيماري تروفوبلاستيک حاملگي به گروه خاصي از بيماريها با گرايش متفاوت به تهاجم سطحي و متاستاز اطلاق مي گردد. اين بيماري در کشورهاي آسيايي و آفريقايي شيوع بيشتري دارد و اطلاعات در مورد اين بيماري در ايران کم مي باشد.
هدف: هدف انجام اين تحقيق تعيين عوامل خطر و سير باليني مبتلايان به مول هيداتيفرم مراجعه کننده به مرکز آموزشي درماني الزهرا (س) شهر رشت (۱۳۸۶- ۱۳۸۲) مي باشد.
روش کار: اين پژوهش يک بررسي توصيفي گذشته نگر مي باشد که در اين بررسي جامعه مورد پژوهش شامل کليه مادران باردار بود که از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۶ به زايشگاه الزهرا رشت مراجعه نموده و با تشخيص قطعي مول هيداتيفرم به روش سونوگرافي بستري و درمان شده بودند. اين مطالعه با بررسي پرونده بيماران و استخراج اطلاعات مندرج در آنها و ثبت در پرسشنامه صورت گرفت.
نتايج: در مطالعه انجام شده ۷۸ بيمار مبتلا به مول مراجعه کننده به مرکز آموزشي درماني الزهرا (س) شهر رشت مورد بررسي قرار گرفت. ميانگين سن افراد مورد مطالعه ۲۶ سال بود. (۵۲%) از بيماران داراي حاملگي اول بودند در (۷۶٫۹%) از بيماران، بيماري در سن حاملگي کمتر يا مساوي ۱۴ هفته (سه ماهه اول بارداري) تشخيص داده شده بود. در اين مطالعه گروه خوني o با (۴۱%) و Rh مثبت با (۸۴٫۶%) بيشترين درصد را داشتند. (۵۶٫۴%) از جامعه مورد پژوهش ساکن روستاهاي استان گيلان بودند. (۲٫۶%) از بيماران سابقه ابتلا به حاملگي مولي و (۱۰٫۳%) از بيماران سابقه سقط داشتند که تمامي موارد قبل از وقوع حاملگي مولي اتفاق افتاده بود. بيشتر افراد مورد پژوهش از روش هاي پيشگيري از بارداري استفاده نمي کردند (۳۹٫۷%). شايعترين علامت در جامعه مورد پژوهش، بزرگي بيش از حد رحم نسبت به سن حاملگي (۷۵%) بود خونريزي و اژينال در (۷۴٫۴%)، کم خوني در (۱۹٫۲%)، استفراغ شديد بارداري در (۱۹٫۲%)، پر کاري تيروئيد در (۱۹٫۲%) و کيست تکالوتئيني در (۱۰٫۲%) از بيماران وجود داشت. در هيچ کدام از افراد مورد پژوهش فعاليت قلب جنين و پره اکلامپسي وجود نداشت.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج حاصله توصيه مي شود با سونوگرافي روتين در سه ماهه اول بارداري امکان تشخيص هر چه زودتر اين بيماري فراهم گردد. هم چنين مرکزي جهت حمايت از بيماران مبتلا به مول هيداتيفرم ايجاد و تحقيقات آينده نگر با حجم بيشتر در اين مرکز انجام گردد. باشد که اين امر گامي بزرگ در جهت تشخيص و درمان زودرس اين بيماري، کاهش هزينه ها و کمک به اقتصاد و اعتلاي کشور باشد.