مقاله بررسي عوامل موثر بر رضايت شغلي پرستاران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۹ در پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان) از صفحه ۱ تا ۷ منتشر شده است.
نام: بررسي عوامل موثر بر رضايت شغلي پرستاران
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پرستار
مقاله رضايت شغلي
مقاله عوامل موثر بر رضايت شغلي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اصغري الناز
جناب آقای / سرکار خانم: خالق دوست محمدي طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: عسگري فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژاد احسان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: رضايت شغلي، حدي از احساسات و نگرشهاي مثبت است كه افراد نسبت به شغل خود دارند. شناسايي عوامل موثر بر رضايت شغلي بسيار مهم است زيرا اين مقوله در پيامدهاي سازماني و حتي زندگي فردي نقش بارزي ايفا مي کند.
هدف: اين مطالعه با هدف تعيين عوامل موثر بر رضايت شغلي پرستاران انجام شده است.
روش کار: اين پژوهش يک مطالعه توصيفي از نوع همبستگي بوده که ابزار گردآوري داده هاي آن پرسشنامه رضايت شغلي وار و همکاران مي باشد. نمونه ها، پرستاران شاغل در بيمارستان هاي آموزشي شهر رشت بودند که به صورت سرشماري انتخاب شدند. داده ها با آزمون هاي تي تست، آنووا و پيرسون، آناليز واريانس يک طرفه تحت نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شدند.
نتايج: ميانگين رضايت شغلي۱۰٫۵۴ ± ۵۴٫۴۳بود. اکثر افرادي که رضايت بالايي داشتند در گروه هاي سني بالاي ۴۱ سال (۲۹٫۵%)، متاهل (۱۹٫۸%)، استخدام قراردادي (۲۴٫۵%) و در سمت متروني (۷۵%) قرار داشتند.
نتيجه گيري: اکثر واحدهاي مورد پژوهش (۶۲٫۹%) رضايت شغلي متوسطي داشتند. طبق يافته هاي اين مطالعه چنانچه پرستاران شاغل در بيمارستان هاي آموزشي شهر رشت با توجه به سن و جنس خود در بخش مناسب و مورد علاقه خود کار کنند و مسووليت هاي مديريتي را عهده دار شوند (مانند تفويض اختيار)، احتمالا رضايت شغلي بيشتري خواهند داشت.