مقاله بررسي عيوب انکساري در بيماران کانديد عمل جراحي انسداد مادرزادي مجراي اشکي يک طرفه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در بينا از صفحه ۲۱۰ تا ۲۱۹ منتشر شده است.
نام: بررسي عيوب انکساري در بيماران کانديد عمل جراحي انسداد مادرزادي مجراي اشکي يک طرفه
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باقري عباس
جناب آقای / سرکار خانم: صفاپور شراره
جناب آقای / سرکار خانم: فردوسي احمدعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: بررسي وضعيت انکساري و آنيزومتروپي بيماران مبتلا به انسداد مادرزادي مجراي اشکي (CNLDO) يک طرفه کانديد عمل جراحي.
روش پژوهش: در اين تحقيق توصيفي آينده نگر، بيماران مبتلا به انسداد مادرزادي مجراي اشکي يک طرفه و کانديد عمل جراحي طي مدت دو سال (۸۸-۱۳۸۶) وارد مطالعه شدند. پس از القاي بي هوشي عمومي، بيماران مورد معاينه قرار گرفتند و رفرکشن سيکلوپلژيک در هر دو چشم ثبت شد. سپس بر حسب سن بيمار و مرحله بيماري، جراحي مورد نياز بر روي سيستم اشکي (سونداژ، لوله گذاري يا داکريوسيستورينوستومي) صورت گرفت. در صورتي که بيش از يک عمل جراحي مورد نياز بود، تنها مقادير حاصل از اولين بيهوشي مورد بررسي قرار گرفت. عيوب انکساري دو چشم مقايسه و حداقل اختلاف بين دو چشم معادل ۰٫۵ ديوپتر از نظر باليني ارزشمند محسوب گرديد.
يافته ها: تعداد ۹۴ کودک با ميانگين سني ۲۰٫۴±۲۵٫۴ ماه (محدوده سني ۶ ماه تا ۱۰ سال) وارد مطالعه شدند. در همه افراد چشم مبتلا با چشم سالم طرف مقابل به عنوان شاهد مقايسه شد. با افزايش سن، شيوع علايم ناشي از CNLDO از جمله اشک ريزش و ترشحات چرکي بيشتر بود؛ البته اين ارتباط از نظر آماري معني دار نگرديد (r=0.005 و P=0.27). معادل کروي عيب انکساري در چشم هاي مبتلا در ۷۸ چشم (۸۳ درصد) دوربين، در ۸ چشم (۸٫۵ درصد) نزديک بين و در ۸ چشم (۸٫۵ درصد) مشاهده شد. فراواني آنيزومتروپي بيش از ۰٫۵ ديوپتر ۲۵ درصد، کم تر از ۰٫۵ ديوپتر ۴۳ درصد و فاقد آنيزومتروپي ۳۲ درصد محاسبه گرديد. به ازاي هر ماه افزايش سن، ميانگين تفاوت اسفر ميان دو چشم ۰٫۰۰۷ ديوپتر بيشتر بود (P=0.019). در رابطه با سيلندر تغييرات اختلاف دو چشم منفي و غير معني دار (P=0.291) و از نظر عيب انکساري معادل کروي اين تفاوت مثبت و غير معني دار بود (P=0.137). با افزايش سن مراجعه، تعداد جراحي هاي مورد نياز افزايش مي يافت (r=0.297 و P=0.004).
نتيجه گيري: در بيماران مبتلا به انسداد يک طرفه مجراي اشکي مادرزادي با توجه به پيشرفت اختلاف عيب انکساري چشم مبتلا و غير مبتلا با افزايش سن و همچنين افزايش تعداد اعمال جراحي اصلاحي در سنين بالاتر، درمان به موقع آنيزومتروپي به ويژه آنيزوهيپرمتروپي از اهميت به سزايي برخوردار است. در سنين بالاتر درمان ناموفق تر و دشوارتر خواهد بود و احتمال ايجاد تنبلي چشم نيز بيشتر مي باشد.