مقاله بررسي قابليت تركيب ‌پذيري و اثر ژن در كنترل صفات مختلف در برنج از طريق تلاقي داي‌ آلل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله علوم گياهان زراعي ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۱۶۱ تا ۱۷۱ منتشر شده است.
نام: بررسي قابليت تركيب ‌پذيري و اثر ژن در كنترل صفات مختلف در برنج از طريق تلاقي داي‌ آلل
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله برنج
مقاله تلاقي داي آلل
مقاله عمل ژن و قابليت ترکيب پذيري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باقري نادعلي
جناب آقای / سرکار خانم: باباييان جلودار نادعلي
جناب آقای / سرکار خانم: حسن نتاج اسماعيل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اثر تركيب پذيري عمومي و خصوصي و نحوه عمل ژن ها براي صفات عملكرد و اجزاي عملكرد در پنج ژنوتيپ برنج با استفاده از طرح تلاقي داي آلل يكطرفه مورد مطالعه قرار گرفت. ژنوتيپ هاي برنج شامل حسني، ديلماني، شصتک محمدي، سنگ طارم و دائي شصتک مي باشند. بذر ۱۰ هيبريد نسل F1 به همراه پنج والد آنها در قالب طرح بلوک هاي كامل تصادفي با ۳ تكرار در بهار سال ۱۳۸۴ در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي ساري كشت گرديد. نتايج نشان داد كه بين تركيب پذيري عمومي و خصوصي ژنوتيپ ها از نظر كليه صفات مورد مطالعه اختلاف معني داري وجود دارد، اين مطلب بدين معني است كه هر دو نوع اثر ژن (افزايشي و غير افزايشي) در توارث اين صفات وجود دارد. همچنين با برآورد نسبت واريانس GCA به  SCA مشخص شد كه در توارث صفات ارتفاع بوته، عرض برگ پرچم، تعداد خوشچه اوليه و ثانويه و تعداد دانه پر در خوشه سهم واريانس افزايشي بيشتر بود، بنابراين گزينش بر اساس اين صفات موفقيت آميز خواهد بود. اما در توارث صفات تعداد پنجه، طول برگ پرچم، طول خوشه، طول و عرض شلتوک، وزن هزار دانه و عملكرد بوته واريانس غيرافزايشي ژن ها نقش بيشتري داشته و توارث پذيري خصوصي كمتري دارند. بنابراين اين صفات صرفا در رابطه با توليد واريته هيبريد و استفاده از پديده هتروزيس مي توانند مهم باشند. بررسي تركيب پذيري عمومي والدين نشان داد كه رقم دائي شصتک بهترين تركيب شونده عمومي براي عملكرد بوته مي باشد.