مقاله بررسي قلمرو جامعيت قرآن در نگرش تفسيري فخر رازي و آلوسي بغدادي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در الهيات تطبيقي از صفحه ۶۹ تا ۸۸ منتشر شده است.
نام: بررسي قلمرو جامعيت قرآن در نگرش تفسيري فخر رازي و آلوسي بغدادي
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جامعيت
مقاله فخر رازي
مقاله آلوسي
مقاله قرآن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جشني ماشااله
جناب آقای / سرکار خانم: خدمتكار خديجه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
يكي از ويژگي هاي قرآن كريم و باورهاي بنيادي مسلمانان، جامعيت كلام الهي است كه همانند جهان شمولي و جاودانگي قرآن مورد توجه مفسران و قرآن پژوهان از گذشته تاكنون بوده است. امام فخر رازي (۵۴۴-۶۰۶) صاحب تفسير مفاتيح الغيب و آلوسي (۱۲۱۷-۱۲۷۰)، مولف تفسير «روح المعاني في تفسير العظيم و السبع المثاني» از جمله مفسراني هستند كه به موضوع جامعيت قرآن توجه كرده اند. با توجه به اينكه فخر رازي از مفسران متقدم به شمار مي رود، در تفسير جامعيت قرآن رويكردي حداقلي دارد و قرآن را در حوزه اصول و فروع دين جامع مي داند، در حالي که به نظر وي مساله اشتمال قرآن با جامعيت تفاوت دارد و در مواضعي از تفسير خود، از اشتمال قرآن بر بسياري از علوم سخن به ميان آورده است، اما آلوسي هر چند در تفسير خود از امام فخر رازي بسيار تاثير پذيرفته و به نقل و نقد آراي تفسيري او پرداخته است، در تبيين قلمرو جامعيت قرآن از آرا مطرح شده در باب جامعيت بهره گرفته و در کنار پذيرفتن نظريه حداقلي فخر رازي، رويکرد حداکثري در حوزه جامعيت را مطرح کرده است و دامنه آن را به اشتمال آن بر بسياري از علوم گسترش داده است. با توجه به اينکه امروزه مقايسه تطبيقي بين انديشه هاي متفکران مسلمان در حوزه پژوهش هاي قرآني مورد نياز است و از رهگذر اين تطبيق ها، منشا اصلي يک انديشه و يا اثر پذيري يک مفسر از مفسر ديگر و همچنين تحول موضوعهاي قرآني آشکار مي شود، لذا نويسنده اين نوشتار در پي آن است تا نگاه دو مفسر قديم و جديد از اهل سنت را نسبت به موضوع جامعيت قرآن بررسي كند و تحول و گستردگي اين موضوع را در دو زمان با هم مقايسه كند.