مقاله بررسي مقايسه اي اثرات تغذيه اي سيست دکپسوله، ناپلي آرتميا و غذاي کنسانتره در لارو قزل آلاي رنگين کمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در شيلات (منابع طبيعي ايران) از صفحه ۱۳۷ تا ۱۴۶ منتشر شده است.
نام: بررسي مقايسه اي اثرات تغذيه اي سيست دکپسوله، ناپلي آرتميا و غذاي کنسانتره در لارو قزل آلاي رنگين کمان
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لارو
مقاله قزل آلاي رنگين کمان
مقاله آرتميا اروميانا
مقاله درصد بقا
مقاله ضريب تبديل غذايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مشكيني سعيد
جناب آقای / سرکار خانم: مناف فر رامين
جناب آقای / سرکار خانم: سليمي بهنام
جناب آقای / سرکار خانم: اعلمي فرد حامد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استفاده از غذاهاي زنده در پرورش لارو آبزيان مختلف نه تنها نيازهاي غذايي جانور را تامين مي کند بلکه به دليل همخواني با رژيم غذايي طبيعي ماهي و تقويت فعاليت آنزيم هاي دستگاه گوارش آبزيان که در دوران لاروي ضعيفتر از حيوان بالغ مي باشد، مورد توجه مي باشد. بعلاوه غذاي زنده با افزايش قابليت هضم غذاي کنسانتره در لارو آبزياني که به تنهايي قدرت هضم مناسبي ندارند، باعث افزايش بازدهي رشد و بقا مي شود. در اين تحقيق اثر پنج جيره غذايي مختلف شامل غذاي کنسانتره (تيمار ۱)، سيست دکپسوله آرتمياي درياچه اروميه (تيمار ۲)، ناپلي آرتميا (تيمار ۳)، مخلوط غذاي کنسانتره و سيست دکپسوله (تيمار ۴) و مخلوط غذاي کنسانتره و ناپلي آرتميا (تيمار ۵) هر کدام با سه تکرار، طي يک دوره پرورش سه هفته اي بر روي ميزان رشد، درصد بقا، ضريب تبديل غذايي (FCR)، پروفيل اسيد هاي چرب و ميزان پروتئين لارو ماهي قزل آلا مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشانگر تفاوت معني دار بين گروه هاي تيمار از نظر رشد لاروها (۰٫۰۵>P) بود. به اين صورت که ميزان رشد لاروها در گروه تغذيه شده با ناپلي آرتميا بالاتر بوده و اختلاف معني داري با ساير تيمارهاي غذايي و نيز ضريب تبديل غذايي پايين تري (FCR=0.82) دارد. اين در حاليست که لاروهاي تغذيه شده با غذاي کنسانتره کمترين ميزان رشد را داشته اند و ضريب تبديل غذايي بالاتري (FCR=1.04) نسبت به بقيه گروههاي تيماري از خود نشان دادند. بالاترين درصد بازماندگي مربوط به گروههاي تغذيه نموده با ناپلي آرتميا (تيمار ۳) و مخلوط کنسانتره با ناپلي آرتميا (تيمار ۵) بود که اختلاف معني داري (۰٫۰۵>P) با ساير تيمارهاي تغذيه اي داشتند.