مقاله بررسي مقايسه اي اثرات دو روش خوراک دادن (روش تغذيه دايمي – روش محدوديت غذايي) بر عملکرد جوجه هاي گوشتي سويه راس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در دانش و پژوهش علوم دامي از صفحه ۴۹ تا ۵۷ منتشر شده است.
نام: بررسي مقايسه اي اثرات دو روش خوراک دادن (روش تغذيه دايمي – روش محدوديت غذايي) بر عملکرد جوجه هاي گوشتي سويه راس
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جوجه هاي گوشتي
مقاله پرهيز غذايي (محروميت غذايي)
مقاله عملكرد
مقاله صفات لاشه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كلبادي شهبد
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزيان حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي اثرات برنامه هاي مختلف قطع دان (محروميت غذايي) در دوره رشد (۱۱ تا ۲۸ روزگي) بر عملکرد جوجه هاي گوشتي سويه راس،تحقيقي در غالب طرح کاملا تصادفي با ۵ تيمار آزمايشي و هر تيمار شامل ۴ تکرار انجام گرديد. بدين منظور تعداد ۳۰۰ قطعه جوجه يک روزه نر گوشتي سويه راس در ۲۰ گروه ۱۵ قطعه اي با ميانگين وزني تقريبا مشابه به صورت تصادفي تقسيم گرديدند. تيمارهاي آزمايشي عبارت بودند از: ۱- تيمار شاهد بدون اعمال قطع دان ۲- برنامه ۲ ساعت قطع دان در روز (ساعت ۱۰- ۸) ۳- برنامه ۴ ساعت قطع دان در روز (ساعت ۱۲-۸) ۴- برنامه ۶ ساعت قطع دان در روز (ساعت ۱۴-۸) ۵- برنامه ۸ ساعت قطع دان در روز (ساعت ۱۶-۸).
در اين آزمايش صفات افزايش وزن روزانه،خوراک مصرفي، ضريب تبديل غذايي، خصوصيات لاشه و شاخص توليد اندازه گيري شدند. در پايان ۴۲ روزگي از هر گروه يک قطعه (داراي وزن تقريبا مشابه با ميانگين وزني ساير واحدها) انتخاب و تجزيه لاشه صورت گرفت. پس از تجزيه و تحليل داده ها نتايج حاصل از آزمون مقايسه ميانگين ها به روش دانکن، حاکي از عدم معني دار شدن اختلاف بين تيمارها براي صفات افزايش وزن، خوراک مصرفي و ضريب تبديل غذايي و در کل دوره پرورش بود. همچنين نتايج حاصل از جداول تجزيه واريانس حاکي از عدم معني دار شدن اختلاف بين تيمارها براي صفات افزايش وزن، خوراک مصرفي و ضريب تبديل غذايي در دوره هاي آغازين و رشد و پاياني و همچنين کل دوره پرورش بود. لازم به ذکر است که از نظر صفت خوراک مصرفي در دوره رشد، اختلاف معني داري بين تيمارها مشاهده شد. بطوريکه تيمار ۶ ساعت قطع دان داراي بيشترين ميزان خوراک مصرفي و تيمار ۸ ساعت قطع دان داراي کمترين ميزان خوراک مصرفي بودند. ضريب تبديل غذايي در تيمارهاي مختلف در هيچ يک از دوره ها تفاوت معني داري را نشان نداد و اختلاف بسيار اندکي نسبت به يکديگر داشتند. صفات مربوط به لاشه نيز حاکي از عدم اختلاف بين تيمارها براي صفات درصد (گردن و پشت)، ران، سينه، سنگدان، چربي محوطه بطني، پانکراس، قلب و احشا بود. در مورد صفت  شاخص توليد نيز آزمون مقايسه ميانگين ها به روش دانکن حاکي از عدم معني دار شدن اختلاف بين تيمارها بود .