مقاله بررسي مقايسه اي تاثير سه روش درماني جريانهاي الكتريكي عملكردي، بيوفيدبك و تمرين درماني بر پارامترهاي قدرت عضلاني اندام تحتاني، كينماتيك راه رفتن و بالانس بيماران مبتلا به سكته مغزي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در پژوهش در علوم توانبخشي از صفحه ۱۴ تا ۲۵ منتشر شده است.
نام: بررسي مقايسه اي تاثير سه روش درماني جريانهاي الكتريكي عملكردي، بيوفيدبك و تمرين درماني بر پارامترهاي قدرت عضلاني اندام تحتاني، كينماتيك راه رفتن و بالانس بيماران مبتلا به سكته مغزي
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سكته مغزي
مقاله قدرت عضلات
مقاله راه رفتن
مقاله تعادل
مقاله جريان هاي الكتريكي عملكردي
مقاله بيوفيدبك و تمرين درماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمي احسان
جناب آقای / سرکار خانم: شايگان نژاد وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: جوكار صغرا
جناب آقای / سرکار خانم: رضاييان فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: آرمك معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سكته مغزي مهم ترين عامل در ايجاد ناتواني و معلوليت در افراد بالغ مي باشد. اغلب بيماران سكته اي، دوباره به طور مستقل مي توانند راه بروند؛ در حالي كه مشكلات حركتي كه در نتيجه اختلال تعادل، ضعف حركتي و كاهش سرعت راه رفتن است، در اين افراد ادامه مي يابد. استفاده از روش هاي درماني موثر جهت بهبود ناتواني اين بيماران ضروري است.
مواد و روش ها: اين پژوهش، از نوع كارآزمايي باليني غير تصادفي بود كه در سال ۸۸-۱۳۸۷ در شهر اصفهان انجام گرفت. در اين مطالعه، ۳۰ بيمار با ميانگين سني ۶۰٫۱ سال انتخاب شدند كه حداقل ۶ ماه از سكته آن ها گذشته بود. بيماران در سه گروه درماني طي ۱۲ جلسه به صورت يك روز در ميان تحت درمان قرار گرفتند. به منظور بررسي تعادل ازBerg balance scale ، جهت ارزيابي قدرت عضلاني از Manual muscle testing و براي ارزيابي راه رفتن از دستگاه Motion analyzer استفاده شد. اطلاعات حاصل از انجام آزمون ها، قبل و بعد از درمان، جمع آوري گرديد. جهت تجزيه و تحليل آماري داده هاي به دست آمده، براي مقايسه وضعيت بيماران در مراحل مختلف از آزمون t زوج شده و جهت مقايسه روش هاي درماني از آزمون ANOVA موجود در نرم افزار SPSS استفاده گرديد.
يافته ها: از نظر بهبود تعادل، قبل و بعد از درمان بين دو گروه جريان هاي الكتريكي عملكردي و تمرين درماني (P>0.01) و بين دو گروه جريان هاي الكتريكي عملكردي و بيوفيدبك تفاوت معني داري وجود داشت (P=0.01)، اما بين دو گروه تمرين درماني و بيوفيدبك تفاوت معني داري ديده نشد .(P=0.23)از نظر بهبود قدرت عضله كوادريسپس، قبل و بعد از درمان بين دو گروه جريان هاي الكتريكي عملكردي و تمرين درماني .(P=0.017) و بين دو گروه جريان هاي الكتريكي عملكردي و بيوفيدبك .(P=0.01) تفاوت معني داري وجود داشت، اما بين دو گروه تمرين درماني و بيوفيدبك تفاوت معني داري ديده نشد .(P=0.98) بين وضعيت راه رفتن بيماران پس از درمان بين سه گروه تنها در طول گام و طول قدم تفاوت معني داري وجود داشت (۰٫۰۱۷= ۲PGST، .(۲PGSL=0.017
بحث: روش بيوفيدبك، موثرتر و روش جريان هاي الكتريكي عملكردي كم اثر تر از روش هاي ذكر شده در درمان بيماران مبتلا به سكته مغزي بود.