مقاله بررسي مهارتهاي زندگي کودکان مبتلا به تالاسمي ۱۹-۱۱ ساله مراجعه کننده به مراکز آموزشي و درماني شهر رشت از ديدگاه مادران آنها در سال ۸۸-۸۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در پرستاري و مامايي جامع نگر (فصل نامه دانشكده هاي پرستاري و مامايي استان گيلان) از صفحه ۱۶ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: بررسي مهارتهاي زندگي کودکان مبتلا به تالاسمي ۱۹-۱۱ ساله مراجعه کننده به مراکز آموزشي و درماني شهر رشت از ديدگاه مادران آنها در سال ۸۸-۸۷
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيماري مزمن
مقاله تالاسمي ماژور
مقاله مهارت زندگي
مقاله مهارت اجتماعي
مقاله مادر
مقاله کودک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شصتي سميرا
جناب آقای / سرکار خانم: ميرحق جو سيده نوشاز
جناب آقای / سرکار خانم: رضاماسوله شادمان
جناب آقای / سرکار خانم: امامي سيگارودي عبدالحسين
جناب آقای / سرکار خانم: عطركارروشن زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: کودکان مبتلا به بيماريهاي مزمن از جمله تالاسمي نسبت به افراد سالم از مشکلات رواني و اجتماعي شديدتري برخوردارند. سازگار شدن با اين شرايط مستلزم آگاهي از نحوه کنار آمدن با مشکلات است. کسب مهارت زندگي در کنار کسب علم و دانش و تغيير متناسب نگرشها، ارزشها و تقويت رفتارهاي مناسب به رفتارهاي سالم مي انجامد که خود، مشکلات و موانع سلامتي را کاهش مي دهد و در نتيجه بهداشت رواني را ارتقا مي بخشد.
هدف: اين پژوهش با هدف تعيين مهارتهاي زندگي كودكان مبتلا به تالاسمي ماژور ۱۹-۱۱ ساله مراجعه كننده به مراكز آموزشي ودرماني شهررشت از ديدگاه مادران آنها در سال ۸۸ -۱۳۸۷ انجام شد.
روش کار: اين پژوهش يک مطالعه توصيفي – مقطعي است که در آن ۱۵۰ نفر از مادران کودکان مبتلا به تالاسمي مراجعه کننده به مراكز آموزشي و درماني شهر رشت شرکت داشتند. ابزار گردآوري داده ها در اين پژوهش پرسشنامه محقق ساخته مي باشد که مشتمل بر دو بخش اطلاعات دموگرافيک و مهارت زندگي مي باشد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آمارتوصيفي و استنباطي استفاده شد.
نتايج: نتايج حاصله بيانگر آن بود که از ديدگاه مادران مهارت شناختي، اجتماعي و عاطفي اکثريت کودکان در حد متوسط تا خوب بود و از بين سه حيطه مهارت زندگي، کودکان واحدهاي مورد پژوهش در مهارت شناختي از کمترين و در مهارت اجتماعي از بيشترين مهارت برخوردار بودند.
نتيجه گيري: نتايج نشان داد که ۶۸ درصد از کودکان واحدهاي مورد پژوهش از ديدگاه مادران آنها از مهارت مطلوبي برخوردار بودند.