مقاله بررسي موانع بهره گيري از فناوري آموزشي در تدريس دانشگاهي از نظر اعضاي هيات علمي دانشگاه هاي شهيد چمران و علوم پزشکي اهواز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در پژوهش در نظام هاي آموزشي از صفحه ۸۳ تا ۱۰۷ منتشر شده است.
نام: بررسي موانع بهره گيري از فناوري آموزشي در تدريس دانشگاهي از نظر اعضاي هيات علمي دانشگاه هاي شهيد چمران و علوم پزشکي اهواز
این مقاله دارای ۲۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فناوري آموزشي
مقاله تجهيزات آموزشي
مقاله مواد آموزشي
مقاله موانع بهره گيري
مقاله تدريس دانشگاهي
مقاله اعضاي هيات علمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مقامي حميدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي عوامل موثر بر ميزان استفاده از فناوري آموزشي در تدريس دانشگاهي، از ميان تمامي اعضاي هيات علمي دانشگاه هاي شهيد چمران و علوم پزشكي اهواز، تعداد ۱۸۰ نفر به شيوه نمونه گيري تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. بدين ترتيب، سعي شد تعداد نمونه انتخاب شده در هر يک از دانشگاه هاي مورد پژوهش با تعداد اعضاي هيات علمي آن متناسب باشد. سپس پرسشنامه اي حاوي ۱۶ سوال طراحي شد و بر روي آنها اجرا شد. روايي پرسشنامه با استفاده از نظر تخصصي تعدادي از استادان مجرب مورد بررسي قرار گرفت. همچنين آزمون «آلفاي كرونباخ» پايايي آن را تاييد كرد (a=0.84). پس از جمع آوري داده ها، براي تحليل آنها از آزمون آماري مجذور كاي(X2) استفاده شد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه اعضاي هيات علمي دانشگاه هاي شهيد چمران و علوم پزشكي معتقدند كه عواملي از قبيل: خسته كننده بودن استفاده از وسايل و تجهيزات آموزشي، نداشتن زمان كافي، عدم آشنايي با ابزارهاي آموزشي، مهارت ناكافي در استفاده از اين ابزارها، عدم آشنايي با مواد آموزشي مختلف، مهارت ناكافي در تهيه و ساخت مواد آموزشي، سنگيني وسايل و دشواري حمل و نقل آنها، فشار كاري زياد، تعداد زياد دانشجويان در كلاس هاي درس و همچنين ترس و اضطراب ناشي از استفاده نادرست از وسايل آموزشي در كاربرد ناكافي از فناوري آموزشي در تدريس دانشگاهي نقش كمي دارد. همچنين آنها نقش عواملي چون دشوار بودن تهيه و طراحي مواد آموزشي، نامناسب بودن محيط فيزيكي كلاس درس، عدم وجود امكانات و تجهيزات آموزشي لازم، حجم زياد واحدهاي درسي استادان و بالاخره بي توجهي به ميزان بهره گيري از تجهيزات و امكانات آموزشي از سوي استادان به هنگام ارزيابي عملكرد آنان در عدم بهره گيري از فناوري آموزشي در تدريس دانشگاهي را زياد مي دانند.