مقاله بررسي ميزان آگاهي پرسنل وظيفه در خصوص بيماري ايدز در يکي از يگان هاي نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران در سال ۱۳۸۹: بازتابي از جامعه جوان ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي ارتش جمهوري اسلامي ايران (annals of military and health sciences research) از صفحه ۲۵۲ تا ۲۵۷ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان آگاهي پرسنل وظيفه در خصوص بيماري ايدز در يکي از يگان هاي نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران در سال ۱۳۸۹: بازتابي از جامعه جوان ايران
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ايدز
مقاله آموزش
مقاله پرسنل وظيفه
مقاله تلويزيون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي گلوگاهي محمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: خليلي فر اميرحسين
جناب آقای / سرکار خانم: قاضي زاده محمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: كوهيان كيوان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: نظر به اهميت آموزش راه هاي انتقال ايدز در پيشگيري از ابتلا به اين بيماري، در اين مطالعه سطح آگاهي و اثر آموزش در سربازان مورد ارزيابي قرار مي گيرد.
مواد و روشها: اين مطالعه بر روي کليه پرسنل وظيفه يکي از يگان هاي نزاجا (۲۳۲ نفر) اجرا گرديد. ابتدا به افراد مورد مطالعه پرسشنامه اي داده شد که اطلاعات دموگرافيک و ميزان آگاهي فرد را در خصوص اين بيماري سنجش مي نمود. بلافاصله پس از جمع آوري پرسش نامه ها يک کلاس آموزشي يک ساعته براي افراد مورد مطالعه برگزار گرديد. يک ماه بعد دوباره ميزان آگاهي افراد مورد مطالعه در خصوص اين بيماري سنجش شد. در انتها تمامي داده ها وارد برنامه آماري SPSS 16 شدند و مورد تحليل قرار گرفتند.
يافته ها: افراد مورد مطالعه تاثيرگذارترين رسانه در افزايش آگاهي آنان درباره بيماري ايدز را تلويزيون (%۴۸٫۳) و مدرسه يا دانشگاه (%۱۳٫۸) و کم اثرترين را خانواده (%۰٫۹) ذکر کردند. ميانگين ميزان آگاهي شرکت کنندگان در مطالعه درخصوص بيماري ايدز در مرحله پيش آزمون و پس آزمون به ترتيب %۷۹٫۲ و %۸۷٫۳ (انحراف معيار ۱۳٫۸ و ۸٫۷) بود(P<0.01) .
بحث و نتيجه گيري: با توجه به نقش آموزش حضوري در افزايش آگاهي بهداشتي پرسنل وظيفه، برگزاري کلاس هاي آموزشي به صورت مدون طي دوره خدمت وظيفه و همچنين تاکيد بيشتر تلويزيون بر برنامه هاي آموزشي مرتبط، مي تواند تاثير به سزايي در کاهش بروز بيماري در جامعه داشته باشد.