مقاله بررسي ميزان حلاليت چند سيلر مورد استفاده در معالجه ريشه بصورت in-vitro که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۱۷۴ تا ۱۷۸ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان حلاليت چند سيلر مورد استفاده در معالجه ريشه بصورت in-vitro
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سيلر
مقاله اندودنتيک
مقاله حلاليت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شكرآميز رحيم
جناب آقای / سرکار خانم: تبريزي زاده مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: دانش اردكاني محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: عدم حلاليت، يکي از مهم ترين خصوصيات موادي است که به عنوان سيلر در درمان هاي اندودنتيک بکار مي روند. هدف از انجام اين مطالعه برسي حلاليت سيلرهاي ZOE، Dorifill، AH26 و Tubliseal در آب مقطر بود.
روش بررسي: جهت انجام اين مطالعه آزمايشگاهي از هر نوع سيلر، ۵ نمونه با ابعاد تقريبا برابر تهيه شد. نمونه ها پس از توزين اوليه به طور جداگانه در ظروف حاوي ۵۰ سي سي آب مقطر در دماي ۳۷ درجه سانتي گراد قرار گرفتند. پس از گذشت يک هفته تغيير وزن نمونه ها توسط ترازوي ديجيتالي ثبت گرديد. نهايتا نتايج بدست آمده با آزمون ANOVA و Post-hoc Tukey HSD مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند.
يافته ها: طبق نتايج بدست آمده سيلر Dorifill طي مدت ۷ روز %۲٫۸ کاهش وزن داشته و بالاترين حلاليت در بين سيلرهاي مطالعه شده را دارا بود. سيلرهاي Tubliseal و ZOE به ترتيب %۱٫۴ و %۲٫۳ کاهش وزن نشان دادند. سيلر AH26 در طي ۷ روز %۱٫۹ افزايش وزن داشت. ميانگين تغيير وزن سيلرها بين گروه هاي ZOE, Dorifill و Tubliseal از لحاظ آماري اختلاف معني داري نداشت(P>0.05) . بين ميانگين تغيير وزن سيلر AH26 و گروه هاي ديگر اختلاف معني دار آماري مشاهده شد(p<0.001) .
نتيجه گيري: با توجه به اينکه درصد حلاليت کليه سيلرهاي مورد بررسي در محدوده استاندارد تعيين شده براي ميزان حلاليت سيلرها قرار داشت، مي توان آنها را از لحاظ اين خاصيت فيزيکي، جهت استفاده کلينيکي مورد تاييد قرار داد.