مقاله بررسي ميزان دستيابي به اهداف آموزشي گروه‌ هاي آموزشي پريودنتيكس و سلامت دهان از ديدگاه دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران بر اساس الگوي ارزشيابي سيپ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۲۰ تا ۲۵ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان دستيابي به اهداف آموزشي گروه‌ هاي آموزشي پريودنتيكس و سلامت دهان از ديدگاه دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران بر اساس الگوي ارزشيابي سيپ
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش دندانپزشكي
مقاله ارزيابي برنامه
مقاله خود ارزيابي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاك دامن افسانه
جناب آقای / سرکار خانم: سليماني شايسته يداله
جناب آقای / سرکار خانم: خرازي فرد محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: كابوسي رقيه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ارزشيابي يک فرآيند مستمر مي ‌باشد كه به منظور ارتقا يادگيري دانشجويان و برنامه ريزي تغييرات لازم براي دستيابي به اهداف آموزشي ضروري مي ‌باشد. هدف مطالعه حاضر بررسي ميزان دستيابي به اهداف آموزشي دو گروه آموزشي سلامت دهان و پريودنتيکس بود.
روش بررسي: اين مطالعه از نوع توصيفي – مقطعي با استفاده از پرسشنامه بر اساس الگوي ارزشيابي سيپ (CIPP) انجام شد و در چهار حيطه (محتوا، درون داد، فرآيند و برون داد) در مورد دو گروه آموزشي سلامت دهان و پريودنتيکس در دانشجويان دو سال آخر در دانشکده دندانپزشکي علوم پزشکي تهران صورت گرفت. مقايسه دو گروه آموزشي با آزمون غير پارامتريک من ويتني با استفاده از نرم‌ افزار SPSS انجام شد.
يافته ‌ها: ميزان درصد پاسخ دهي دانشجويان سال ششم، ۷٫۶۷% و دانشجويان سال پنجم، ۵٫۸۷% بود. در حيطه محتوا دانشجويان از درس پريودنتولوژي نسبت به درس سلامت دهان و دندانپزشکي اجتماعي رضايت بيشتري ابراز نمودند. در حيطه درون داد دانشجويان انگيزه و مهارت مدرسين واحد پريودنتولوژي را کافي ندانستند. در حيطه فرآيند در مجموع ۶۷% دانشجويان در رابطه با تدريس مدرسين گروه پريودنتيکس کاملا يا تاحدودي دچار مشکل شده بودند. از نظر حيطه محتوا P=0.018 و فرآيند P=0.04 بين دو گروه آموزشي تفاوت آماري معني دار مشاهده شد. در حيطه برون داد دانشجويان توانايي تئوري و عملي مرتبط با آموزش گروه پريودنتولوژي را در مورد عناويني مانند اسپلينت، ايمپلنت، کنترل ژنژيويت حاد و الکتروسرجري «ضعيف» و در مورد ساير عناوين، «خوب» ارزيابي کردند. در درس سلامت دهان اغلب دانشجويان آگاهي خود در زمينه سرفصل «دندانپزشکي مبتني بر شواهد» و توانايي عملي کاربرد آن جهت پاسخگويي به مسايل کلينيکي را در حد «متوسط» ارزيابي نمودند.
نتيجه‌ گيري: ارزيابي ميزان دستيابي به اهداف آموزشي دو گروه سلامت دهان و پريودنتولوژي با استفاده از الگوي سيپ نشان داد که در دو حيطه محتوا و فرآيند بين دو گروه آموزشي تفاوت آماري معني داري وجود دارد. بازنگري عناوين فرعي در حيطه ‌هاي مذکور که ميزان دستيابي به آنها ضعيف بوده است در ارتقا برنامه آموزشي توصيه مي ‌شود.