مقاله بررسي ميزان شيوع و مقاومت آنتي بيوتيکي ليستريا مونوسيتوژنز در پنيرهاي محلي شهرستان مرودشت در سال ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در علوم غذايي و تغذيه از صفحه ۷۲ تا ۷۷ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان شيوع و مقاومت آنتي بيوتيکي ليستريا مونوسيتوژنز در پنيرهاي محلي شهرستان مرودشت در سال ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پنير محلي
مقاله ليستريا مونوسيتوژنز
مقاله مقاومت آنتي بيوتيکي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كارگر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمي عبدالعظيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ليستريا مونوسيتوژنز در بين پاتوژن هايي که موجب عفونت از طريق غذا مي شوند، به دليل موارد بالاي مرگ در افراد مبتلا به عفونت سيستميک قابل توجه است. هدف از اين پژوهش، تعيين الگوي مقاومت آنتي بيوتيکي ليستريا مونوسيتوژنز جدا شده از پنيرهاي محلي شهرستان مرودشت مي باشد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي – توصيفي، ۴۲۸ نمونه پنير محلي از ۴ بخش شهرستان مرودشت در ماه هاي خرداد تا شهريور ۱۳۸۶ جمع آوري گرديد. تمامي نمونه ها به محيط غني کننده منتقل و سپس در انواع محيط هاي اختصاصي کشت داده شدند. از تست هاي بيوشيميايي براي تعيين هويت باکتري هاي احتمالي استفاده شد. در نهايت با روش استاندارد مقاومت آنتي بيوتيکي ليسترياهاي جدا شده مورد ارزيابي قرار گرفت.
يافته ها: از مجموع نمونه هاي پنير جمع آوري شده، ‏از ۵۶ نمونه (%۱۳٫۰۸) ليستريا مونوسيتوژنز جدا‏سازي گرديد. بيشترين فراواني باکتري هاي جدا شده به ترتيب مربوط به بخش کامفيروز (%۴٫۶۷)، درودزن (%۳٫۹۷)، مرکزي (%۲٫۵۷) و سيدان (%۱٫۸۷) بود. با آزمون دقيق فيشر مشخص شد که بين ماه نمونه گيري و جداسازي ليستريا مونوسيتوژنز ارتباط معناداري وجود دارد (۰٫۰۰۴=P). تمامي ليسترياهاي جدا شده نسبت به آمپي سيلين حساسيت داشتند و بيشترين ميزان مقاومت آنتي بيوتيکي نسبت به آنتي بيوتيک هاي تتراسيکلين و سفترياکسون وجود داشت.
نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش نشان دهنده آلودگي قابل توجه پنيرهاي محلي شهرستان مرودشت به ليستريا مونوسيتوژنز مي باشد.