مقاله بررسي ميزان فراواني استرس شغلي در رانندگان شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در پژوهش هاي مديريت انتظامي (مطالعات مديريت انتظامي) از صفحه ۱۱۸ تا ۱۳۰ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان فراواني استرس شغلي در رانندگان شهر تهران
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استرس شغلي
مقاله استرس رانندگان
مقاله مديريت استرس
مقاله پرسشنامه استرس شغلي اسيپو
مقاله فراواني استرس
مقاله تهران
مقاله رانندگان شهرداري
مقاله رانندگان نظامي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي اميني زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: پورضرغام چراغعلي
جناب آقای / سرکار خانم: عبادي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: آزاد اسفنديار
جناب آقای / سرکار خانم: تدريسي سيدداوود
جناب آقای / سرکار خانم: سنايي نسب هرمز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: استرس شغلي تجربه جهاني در حال گسترش مي باشد که به عنوان يک عامل مهم خطرساز در بيماري هاي جسمي و رواني مطرح بوده و باعث کاهش در عملکرد کاري و رضايت شغلي مي شود. در همين راستا، اين مطالعه با هدف اصلي بررسي ميزان فراواني استرس شغلي در رانندگان شهر تهران انجام شده است.
روش : در يک مطالعه توصيفي- مقطعي، تعداد ۲۰۲ نفر از رانندگان سرويس دهي عمومي شهرداري و مراکز نظامي شهر تهران با ميانگين سني ۴۱٫۶۶±۸٫۷۰ سال، ميزان استرس شغلي آنها با استفاده از فرم اطلاعات جمعيت شناختي و پرسشنامه استرس شغلي اسيپو بخش و قرار گرفت.
يافته ها: مطالعه نشان داد که اکثريت افراد مورد مطالعه يعني ۹۷% افراد متاهل، ۹۵% تحصيلات بالاي سيکل و ۶۶٫۳% فاقد منزل مسکوني شخصي بودند و فقط ۳٫۵% از درآمد ماهيانه و ۱۳٫۵% از شغل خود رضايت کامل داشتند. ۲۱٫۳% افراد سيگاري و ۱۶% از مشکل جسمي شکايت داشتند. از نظر ميزان استرس شغلي نيز در حيطه بارکاري نقش فاقد استرس شديد، بي کفايتي نقش ۲۰٫۸%، دوگانگي نقش ۶٫۵%، محدوده نقش ۱۰٫۷%، مسووليت ۵% و محيط فيزيکي ۱۸٫۸% داراي استرس شديد بودند.
نتيجه گيري: از آنجايي که استرس شغلي در رانندگان زمينه ساز بروز مشکلات و عوارض جسمي، رواني و رفتاري گشته و عملکرد سازماني را کاهش مي دهد، به علاوه باعث بروز حوادث و تصادفات گشته و معلوليت و مرگ انسان ها را به دنبال خواهد داشت، لازم است ضمن بررسي جامع تر ميزان اين استرس در رانندگان، تدابير لازم جهت کاهش پيامدهاي آن انديشيده شود.